Postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2025 r., sygn. II GSK 1815/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. S.A. w Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30.05.2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 32/25 w sprawie ze skargi A. S.A. w Z. na pismo Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie doręczenia decyzji w sprawie zatwierdzenia stawek jednostkowych opłaty za dostęp do infrastruktury kolejowej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 32/25 odrzucił skargę A. S.A. w Z. na pismo Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia 18 października 2024 r. w przedmiocie doręczenia decyzji w sprawie zatwierdzenia stawek jednostkowych opłaty za dostęp do infrastruktury kolejowej.
Sąd I instancji orzekał w następujących okolicznościach sprawy:
A. S.A. (dalej również: "Skarżąca", "Spółka") w dniu 27 sierpnia 2024 r. złożyła do Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (dalej: "organ", "Prezes UTK") wniosek, dotyczący doręczenia na jej rzecz decyzji Prezesa UTK z 4 maja 2011 r., znak: TRM-9110-01/11, zatwierdzającej stawki jednostkowe opłaty podstawowej za minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej i za dostęp na sieci kolejowej do urządzeń związanych z obsługą pociągów oraz opłat dodatkowych na rozkład jazdy pociągów 2011/2012, wraz z uzasadnieniem, w celu umożliwienia przewoźnikowi (Spółce) realizacji jego prawa do odwołania się od decyzji, które to prawo wynika wprost z przywołanych Dyrektyw i znajduje uzasadnienie w orzecznictwie TSUE.
Zaskarżonym pismem z dnia 18 października 2024 r. Prezes UTK wskazał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zgodnie z art. 109 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) obowiązek doręczenia decyzji kończącej postępowanie ma zastosowanie jedynie wobec stron postępowania administracyjnego i podmiotów na prawach strony. W sprawach zakończonych decyzjami, których doręczenia domagała się Skarżąca nie była ona stroną prowadzonych postępowań, zatem wniosek był bezzasadny.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
