Wyrok NSA z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. III FSK 1396/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Dalkowska, Sędzia NSA Paweł Borszowski, Sędzia WSA (del.) Agnieszka Olesińska (sprawozdawca), Protokolant Anna Iwaszkiewicz - Broniarek, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2089/23 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2023 r., nr 1401-IEW4.4123.13.2023.14.MS w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2089/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. W. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2023 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2018 r.
Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie była ocena zgodności z prawem decyzji, na mocy której orzeczono o solidarnej odpowiedzialności skarżącej, jako członka zarządu T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka), za zaległości tej spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2018 r., wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Analizując zgromadzony materiał dowodowy oraz obowiązujące przepisy prawa materialnego Sąd uznał, iż organy podatkowe prawidłowo ustaliły zarówno przesłanki pozytywne, jak i brak przesłanek egzoneracyjnych, a tym samym zasadnie obciążyły skarżącą odpowiedzialnością przewidzianą w art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 z późn. zm., dalej: O.p.). W ocenie Sądu, w świetle ustalonego przez organy podatkowe stanu faktycznego nie budziło wątpliwości, iż Spółka posiadała nieuregulowane zobowiązania podatkowe z tytułu VAT za grudzień 2018 r., które wynikały bezpośrednio z deklaracji podatkowej złożonej przez nią samą. Termin przedawnienia zobowiązań upływał dopiero z końcem 2024 roku. Z akt sprawy jednoznacznie wynikało, że skarżąca pełniła funkcję członka zarządu od 17 marca 2015 r. do 21 listopada 2019 r., co zostało potwierdzone dokumentami z Krajowego Rejestru Sądowego. W ocenie Sądu, fakt formalnego pełnienia tej funkcji jest wystarczający dla przyjęcia przesłanki z art. 116 O.p., a ewentualne twierdzenia o braku faktycznego wykonywania obowiązków nie mogą skutecznie zwolnić członka zarządu z odpowiedzialności. Sąd podkreślił, że pojęcie "pełnienia obowiązków członka zarządu" ma charakter formalny i nie wymaga dowodu rzeczywistego kierowania działalnością spółki. Wystarczające jest posiadanie legitymacji do wykonywania funkcji wynikającej z powołania do zarządu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
