Wyrok NSA z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. III FSK 975/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Dalkowska, Sędzia NSA Paweł Borszowski, Sędzia WSA (del.) Agnieszka Olesińska (sprawozdawca), Protokolant Anna Iwaszkiewicz - Broniarek, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skarg kasacyjnych Szefa Krajowej Administracji Skarbowej oraz O. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 350/24 w sprawie ze skargi O. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 6 grudnia 2023 r., nr DKP2.8011.37.2022/11 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. 1) oddala skargi kasacyjne, 2) odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 350/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi O. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: skarżąca) na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 6 grudnia 2023 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 21 czerwca 2022 r. nr [...] oraz zasądził od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz O. S.A. z siedzibą w W. kwotę 23.710 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że istota sporu między organem a Skarżącą sprowadza się do oceny prawidłowości zastosowania przez Szefa KAS art. 119a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm., dalej: O.p.), a więc tzw. klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania w odniesieniu do rozliczenia podatku od nieruchomości. Zasadnicze wątpliwości skarżącej dotyczyły zarówno charakteru decyzji wydanej z zastosowaniem klauzuli, jak i możliwości jej wydania w kontekście ewentualnego przedawnienia zobowiązania podatkowego. Skarżąca podnosiła, iż decyzja taka ma charakter ustalający, a zatem kreuje nowe zobowiązanie podatkowe, które w jej ocenie w dacie wydania decyzji pozostawało już przedawnione. Wskazywała ponadto na brak podstaw do zastosowania przepisów art. 119a O.p. do czynności, które miały miejsce w 2009 r., tj. przed wejściem w życie ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 846 z późn. zm., dalej: Ustawa wprowadzająca), którą wprowadzono regulacje Działu lIIA O.p. zatytułowanego "Przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania", tj. przed dniem 15 lipca 2016 r. Sąd nie podzielił tego stanowiska.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
