Wyrok NSA z dnia 7 maja 2026 r., sygn. II GSK 672/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) Sędzia NSA Andrzej Skoczylas Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj Protokolant asystent sędziego Jakub Praski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 1862/22 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszonego znaku towarowego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 listopada 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1862/22 oddalił wniesioną przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwaną dalej Spółką A.) skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (zwanego dalej Urzędem Patentowym) z dnia 27 kwietnia 2022 r., nr [...] uznającą za zasadny wniesiony przez D. z siedzibą w P. w H. (zwaną dalej uczestniczką D.) sprzeciw od zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego "SÓL" (nr [...]) składającego się z elementu słownego "sól" wykonanego czcionką w kolorze czarnym, do oznaczania usług z klasy 43 – wynajmowanie sal na zebrania. W wyroku tym, z powołaniem się na art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd I instancji podzielił pogląd orzekającego w sprawie organu. Stwierdził, że Urząd Patentowy prawidłowo zastosował art. 1321 ust. 1 pkt 3, art. 1321 ust. 3, art. 15221 i art. 15223 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2023 r., poz. 1170, zwanej dalej p.w.p.) w zw. z art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 1568, zwanej dalej k.p.c.). Prawidłowo przyjął Urząd Patentowy, że zaszła określona w art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. podstawa uznania sprzeciwu za zasadny, skutkująca nieudzieleniem prawa ochronnego na znak towarowy. Zgodnie z tym przepisem, po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1 p.w.p., uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Spełnione winny być trzy warunki: a) podobieństwo lub identyczność oznaczeń, b) podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których służą znaki towarowe oraz c) ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług. Wszystkie te warunki w sprawie zaszły. Po pierwsze, znak towarowy Spółki A. miał służyć do oznaczania identycznych usług ("wynajmowanie sal na zebrania"), jak usługi objęte znakami towarowymi uczestniczki D., z klasy 43, tj.: a) usługi pod nazwą "wynajmowanie sal na zebrania" (znak [...], "SOL BY MELiÃ" z pierwszeństwem od 1 czerwca 2018 r.) oraz b) usługi pod nazwą "udostępnianie pomieszczeń na posiedzenia" (znak [...], "SOL", z pierwszeństwem od 2 kwietnia 2014 r.) - z uwzględnieniem polskiej wersji językowej. Po drugie, w warstwie wizualnej i fonetycznej oraz w ujęciu całościowym, znak towarowy słowno-graficzny Spółki A. ("SÓL") wykazywał bardzo duże podobieństwo do znaków słowno-graficznych uczestniczki D. (znaków: "Sol" oraz "SOL BY MELiÃ"). Podobieństwo wizualne było bardzo duże, a fonetyczne – średnie. Wszystkie znaki zawierają litery o prostym kroju bez zastrzeżenia kolorystycznego z takim samym elementem dominującym "SOL", złożonym z trzech liter ułożonych w tej samej kolejności. W drugim ze znaków uczestniczki D. ("SOL BY MELiÃ") wyrazy "...BY MELiÃ" zapisano czcionką znacznie mniejszą i pod częścią zasadniczą tekstu, a partia "SOL..." jest elementem dominującym. Znak diakrytyczny (nad literą Ó, zaznaczony delikatną kreską) w znaku Spółki A. nie usuwa podobieństwa fonetycznego, choć jego stopień (przekładający się na brzmienie: "sul", z zapisem "sól") jest mniejszy niż w wypadku wizualnej płaszczyzny porównawczej; podobieństwo fonetyczne wciąż jednak wynika ze zbieżności dwóch z trzech głosek ("s" i "l"). Z tych względów Sąd I instancji przyjął za Urzędem Patentowym, że znak Spółki A. wykazuje podobieństwo względem obydwu znaków towarowych uczestniczki D., które tworzą ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia usług kierowanych do tych samym zainteresowanych. Z dużym prawdopodobieństwem usługi oferowane przez skarżącą i uczestniczkę byłyby postrzegane jako świadczone przez ten sam podmiot, względnie przez podmiot powiązany.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
