Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.83.2026.5.PK
Poniesione wydatki na nabycie motocykla mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych, lecz brak jest podstaw do skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, gdyż motocykl zalicza się do pojazdów samochodowych, które są wyłączone z tego przywileju dla małych podatników.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:
‒ czy poniesione wydatki na nabyty motocykl mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w swojej działalności (w postaci odpisów amortyzacyjnych);
‒ czy po wpisaniu motocykla do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jako „mały podatnik”, będą Państwo uprawnieni do skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od jego wartości początkowej, na podstawie art. 16k ust. 7 ustawy CIT.
Uzupełnili go Państwo pismem z 7 kwietnia i 3 maja 2026 r. (wpływ 7 kwietnia i 3 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka [w dalszej części zwana Wnioskodawcą] prowadzi działalność od 19 lutego 2019 roku w formie spółki z o. o, w zakresie:
52.29.C – Magazynowanie, przechowywanie i działalność usługowa wspomagająca transport
49 – Transport lądowy oraz transport rurociągowy
52.10 – Magazynowanie i przechowywanie towarów
52.21.Z – Działalność usługowa wspomagająca transport lądowy
52.24.A – Przeładunek towarów w portach morskich
52.24.B – Przeładunek towarów w portach śródlądowych
52.24.C – Przeładunek towarów w pozostałych punktach przeładunkowych
68 – Działalność związana z obsługą rynku nieruchomości
77 – Wynajem i dzierżawa
Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym w Polsce i jest czynnym podatnikiem podatku VAT (od 21 lutego 2019 roku).
Wnioskodawca planuje nabyć do swojej działalności gospodarczej motocykl marki (…). Planowany termin zakupu – po otrzymaniu korzystnej interpretacji indywidualnej. Przewidywana wartość motocykla to około 100 000 PLN brutto.
Motocykl będzie służył jako środek transportu do szybszego poruszania się i dojazdu na spotkania z klientami/ kontrahentami, czy też w celu dopełnienia obowiązków dokumentacyjnych w urzędach. Użytkowanie motocykla ma na celu ominięcie korków w mieście, poprawę punktualności poprzez przewidywalność czasu dojazdu i brak konieczności poszukiwania miejsc parkingowych. Z uwagi na miejsce prowadzenia działalności tj. Warszawa często pojawia się problem korków. W takiej sytuacji w godzinach szczytu, zamiast samochodu wykorzystywany będzie bardzo często motocykl jako środek transportu, co pozwoli na ominięcie korków.
Ma to dla działalności Wnioskodawcy kluczowe znaczenie, aby nie spóźnić się na spotkanie z Klientem i go nie stracić (co w konsekwencji przełoży się na osiągane przychody). Dodatkową przyczyną podjętej decyzji o zakupie motocykla są niższe koszty eksploatacji motocykla w stosunku do samochodu (np. niższe koszty paliwa oraz przechowywania). Motocykl będzie wykorzystywany również do wyjazdów w podróże służbowe.
Wnioskodawca nie zamierza dokonywać zgłoszenia na druku VAT-26 i prowadzić ewidencji przebiegu.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Główna działalność firmy to usługi wspomagające transport. Działalność w zakresie głównego PKD: 52.29.C Działalność pozostałych agencji transportowych. Czynny podatnik VAT od 21 lutego 2019 roku.
Pytanie dotyczy zarówno nabycia motocykla jak i wydatków eksploatacyjnych. Wydatki eksploatacyjne związane z motocyklem to miedzy innymi: paliwo, naprawy , serwis, wymiana opon, koszty związane z miejscem parkingowym, przejazdy autostradą.
Faktury będą wystawiane na dane firmy (Wnioskodawcę) to jest A. Sp. z o. o.
Motocykl, o którym mowa we wniosku, podlega rejestracji w rozumieniu przepisów ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm.). Motocykl jest pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.). Motocykl w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. czy do czynności będą Państwo wykorzystywali do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Wnioskodawca planuje go wykorzystywać do celów mieszanych – stąd planuje jedynie odliczenie 50% podatku VAT. Spółka nie będzie składać VAT-26 i prowadzić ewidencji przebiegu.
Motocykl będzie garażowany na terenie Spółki, aczkolwiek będą sytuacje, gdzie będzie on znajdował się pod domem członka zarządu lub pracownika (jeśli np. skończy później pracę lub będzie wyjeżdżał z samego rana na spotkanie lub delegację) lub w miejscu związanym z wykorzystaniem motocykla do celów prywatnych. Motocykl będzie bowiem też służył zarówno wyjazdom służbowym jak i prywatnym. Tak więc nie zawsze motocykl będzie garażowany na terenie firmy i będzie też możliwe pobranie go po godzinach pracy firmy – spotkania z kontrahentami lub wyjazdy prywatne nie zawsze będą takie same jak godziny pracy firmy.
Z uwagi na powyższe Podatnik decyduje się na odliczanie 50% podatku VAT.
Wnioskodawca zamierza wprowadzić regulamin użytkowania motocykla, w której ureguluje kwestie korzystania z motocykla przez zarząd czy pracowników, jak i do celów prywatnych. Jednak Wnioskodawca z uwagi na fakt, iż motocykl będzie również wykorzystywał do użytku prywatnego planuje odliczać tylko 50% podatku VAT. Nie będzie dokonywał zgłoszenia na druku VAT-26 czy prowadził ewidencji przebiegu.
Użytkownikiem motocykla w Spółce będzie zarówno Zarząd, który zajmuje się sprawami Spółki, ale także zatrudnieni pracownicy.
W Spółce będzie regulamin o którym mowa powyżej – który pozwoli na nadzór użytkowania motocykla.
Motocykl będzie służył jako środek transportu do szybszego poruszania się i dojazdu na spotkania z klientami/ kontrahentami, czy też w celu dopełnienia obowiązków dokumentacyjnych w urzędach. Użytkowanie motocykla ma na celu ominięcie korków w mieście, poprawę punktualności poprzez przewidywalność czasu dojazdu i brak konieczności poszukiwania miejsc parkingowych. Z uwagi na miejsce prowadzenia działalności tj. Warszawa często pojawia się problem korków. W takiej sytuacji w godzinach szczytu, zamiast samochodu wykorzystywany będzie bardzo często motocykl jako środek transportu, co pozwoli na ominięcie korków. Ma to dla działalności Wnioskodawcy kluczowe znaczenie, aby nie spóźnić się na spotkanie z Klientem i go nie stracić ( co w konsekwencji przełoży się na osiągane przychody). Dodatkową przyczyną podjętej decyzji o zakupie motocykla są niższe koszty eksploatacji motocykla w stosunku do samochodu (np. niższe koszty paliwa i przechowywania).
Motocykl będzie wykorzystywany również do wyjazdów w podróże służbowe. Poza tym wielu kontrahentów korzysta z motocykli i to jest pojazd dzięki, któremu można się integrować z kontrahentami co przekłada się jednoznacznie i w zauważalny oraz odczuwalny sposób na osiągane wyniki Spółki.
Powyższe wskazuje wprost na obniżenie kosztów związanych z prowadzeniem działalności w zakresie pozyskiwania Klientów, załatwiania spraw np. w urzędach. Zdobywanie Klientów , spotkania z nimi i podróże służbowe przekładają się wprost na uzyskiwane przychody przez Wnioskodawcę.
Pytania (sformułowane ostatecznie pismem z 3 maja 2026 r.)
1.Czy Wnioskodawca może poniesione wydatki na nabyty motocykl zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w swojej działalności (w postaci odpisów amortyzacyjnych)?
2.Czy po wpisaniu motocykla do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jako „mały podatnik” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od jego wartości początkowej, na podstawie art. 16k ust. 7 ustawy CIT?
3.Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabytego motocykla?
Przedmiotem tego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1 i nr 2 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania oznaczonego jako nr 3 wydam odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1
Wydatki związane z zakupem motocykla, podobnie jak inne wydatki podlegają ogólnej zasadzie kwalifikacji jako koszty podatkowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Zatem, aby wydatek poniesiony przez Podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:
·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
·poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła,
·został właściwie udokumentowany,
·nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawie o CIT.
Biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy należy wskazać, iż zostaną spełnione warunki poniesienia kosztu przez Podatnika, będzie to koszt rzeczywisty oraz będzie prawidłowo udokumentowany. Należy również uznać za spełniony warunek pozostawania w związku z prowadzoną działalnością oraz poniesienia wydatku w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła. Jak bowiem wskazano powyżej:
Motocykl będzie służył jako środek transportu do szybszego poruszania się i dojazdu na spotkania z klientami/ kontrahentami, czy też w celu dopełnienia obowiązków dokumentacyjnych w urzędach. Użytkowanie motocykla ma na celu ominięcie korków w mieście, poprawę punktualności poprzez przewidywalność czasu dojazdu i brak konieczności poszukiwania miejsc parkingowych. Z uwagi na miejsce prowadzenia działalności, tj. Warszawa, często pojawia się problem korków. W takiej sytuacji w godzinach szczytu, zamiast samochodu, wykorzystywany będzie bardzo często motocykl jako środek transportu, co pozwoli na ominięcie korków. Ma to dla działalności Wnioskodawcy kluczowe znaczenie, aby nie spóźnić się na spotkanie z Klientem i go nie stracić (co w konsekwencji przełoży się na osiągane przychody). Dodatkową przyczyną podjętej decyzji o zakupie motocykla są niższe koszty eksploatacji motocykla w stosunku do samochodu (np. niższe koszty paliwa). Motocykl będzie wykorzystywany również do wyjazdów w podróże służbowe.
Odnosząc się do ostatniego warunku to zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych wydatki na nabycie, wytworzenie i ulepszenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
„Art. 16. [Wyłączenia od kosztów uzyskania przychodów]
1. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
1) wydatków na:
b)nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
‒ wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia;”
Kosztami uzyskania mogą być natomiast w myśl art. 15 ust. 6 omawianej ustawy: „Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m”.
Z uwagi na powyższą argumentację zdaniem Wnioskodawcy będzie on miał prawo ująć poniesione wydatki na nabycie motocykla w kosztach uzyskania przychodu (w formie odpisów amortyzacyjnych).
Ad 2
Zgodnie z art. 16k ust. 7 ustawy CIT:
„Podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych”.
Motocykl, będący przedmiotem wniosku, zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych (dalej "KŚT") należy zakwalifikować do grupy 7 KŚT – „środki transportu” i rodzaju 740 „motocykle, przyczepy i wózki widłowe”.
Zgodnie z klasyfikacją PKWiU, motocykl zaliczony jest do grupy 35.41.12 – motocykle, natomiast samochody osobowe znajdują się w grupie 34.10.2. Podobnie z ww. KŚT samochody osobowe i motocykle znajdują się w innych podgrupach.
Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 1 lit. n Konwencji Wiedeńskiej o ruchu drogowym z dnia 8 listopada 1968 r. (Dz. U. z 1988 r. Nr 5, poz. 40 z późn. zm.), określenie „motocykl” oznacza „każdy dwukołowy pojazd, z bocznym wózkiem lub bez niego, zaopatrzony w silnik napędowy. Umawiające się Strony mogą w swoim ustawodawstwie krajowym zrównać z motocyklami trzykołowe pojazdy, których ciężar własny nie przekracza 400 kg (900 funtów)”.
Ponadto zawarte w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. przepisy odnośnie homologacji motocykla, zgodnie z brzmieniem art. 4 pkt 2 lit. c) pojazd kategorii L3e (dwukołowy motocykl) w podziale na następujące podkategorie:
(1) według osiągów motocykla (1), w podziale na następujące podkategorie:
- pojazd L3e-A1 (motocykl o niskich osiągach);
- pojazd L3e-A2 (motocykl o średnich osiągach);
- pojazd L3e-A3 (motocykl o wysokich osiągach);
również nie pozostawiają wątpliwości, że zrównanie samochodu osobowego i motocykla nie jest możliwe, ponieważ konstrukcyjnie są to dwa różne typy pojazdów.
Zatem według oceny Wnioskodawcy, zrównanie samochodu osobowego i motocykla nie jest prawidłowe i jest możliwa jednorazowa amortyzacja w oparciu o ww. przepis.
Na poparcie powyższego stanowiska należy przytoczyć interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 lutego 2025 r. 0113-KDIPT2-1.4011.893.2024.2.KD.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępnie zaznaczam, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone. W szczególności przedmiotem interpretacji nie była ocena możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków eksploatacyjnych związanych z motocyklem, ponieważ brak jest Państwa stanowiska w tym zakresie (stanowisko nie zostało uzupełnione w odpowiedzi na wezwanie Organu).
Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz art. 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa CIT”).
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.
Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
-musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
-musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
-musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
-musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
-musi zostać właściwie udokumentowany,
-nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy CIT, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.
Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.
W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
a)„celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
b)„zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
c)„zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.
Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy CIT.
Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy CIT:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzą Państwo działalność od 19 lutego 2019 roku w formie spółki z o. o., której działalność w zakresie głównego PKD to 52.29.C Działalność pozostałych agencji transportowych. Są Państwo czynnym podatnikiem VAT od 21 lutego 2019 roku. Wnioskodawca planuje nabyć do swojej działalności gospodarczej motocykl marki (…), którego przewidywana wartość to około 100 000 PLN brutto.
Motocykl będzie służył jako środek transportu do szybszego poruszania się i dojazdu na spotkania z klientami/ kontrahentami, czy też w celu dopełnienia obowiązków dokumentacyjnych w urzędach. Użytkowanie motocykla ma na celu ominięcie korków w mieście, poprawę punktualności poprzez przewidywalność czasu dojazdu i brak konieczności poszukiwania miejsc parkingowych. Dodatkową przyczyną podjętej decyzji o zakupie motocykla są niższe koszty eksploatacji motocykla w stosunku do samochodu (np. niższe koszty paliwa oraz przechowywania). Motocykl będzie wykorzystywany do celów mieszanych:zarówno do wyjazdów służbowych jak i prywatnych. Nie zamierzają Państwo dokonywać zgłoszenia na druku VAT-26 i prowadzić ewidencji przebiegu.
Faktury będą wystawiane na dane firmy (Wnioskodawcę), to jest A. Sp. z o. o.
Motocykl nie zawsze będzie garażowany na terenie firmy i będzie też możliwe pobranie go po godzinach pracy firmy – spotkania z kontrahentami lub wyjazdy prywatne nie zawsze będą takie same jak godziny pracy firmy. Użytkownikiem motocykla w Spółce będzie zarówno Zarząd, który zajmuje się sprawami Spółki, ale także zatrudnieni pracownicy.
Wnioskodawca zamierza wprowadzić regulamin użytkowania motocykla.
Wskazują Państwo, że wielu kontrahentów korzysta z motocykli i to jest pojazd dzięki, któremu można się integrować z kontrahentami co przekłada się jednoznacznie i w zauważalny oraz odczuwalny sposób na osiągane wyniki Spółki.
Motocykl, o którym mowa we wniosku, zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych (dalej „KŚT”) należy zakwalifikować do grupy 7 KŚT – „środki transportu” i rodzaju 740 „motocykle, przyczepy i wózki widłowe”.
Ad 1
Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych wydatków poniesionych na nabycie motocykla oraz całości ponoszonych kosztów eksploatacyjnych, tj. wydatków na paliwo, naprawy, serwis, wymiana opon, koszty związane z miejscem parkingowym, przejazdy autostradą.
Wskazać należy, że zasady dotyczące amortyzacji środków trwałych zawarte zostały w art. 16a-16m ustawy CIT.
Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy CIT:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
‒ o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Na podstawie wyżej cytowanego przepisu środki trwałe będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:
- zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
- stanowią własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy CIT,
- są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,
- przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok – to podatnik samodzielnie decyduje o tym, jak długo będzie używany dany składnik,
- są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,
- nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy CIT.
Treść powołanych wyżej przepisów oznacza, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie, obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w dłuższym okresie. Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie Stawek Amortyzacyjnych.
Aby składnik majątku został uznany za środek trwały musi być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
Jak wskazali Państwo w opisie sprawy motocykl będzie służył jako środek transportu do szybszego poruszania się i dojazdu na spotkania z klientami/kontrahentami, czy też w celu dopełnienia obowiązków dokumentacyjnych w urzędach. Użytkowanie motocykla ma na celu ominięcie korków w mieście, poprawę punktualności poprzez przewidywalność czasu dojazdu i brak konieczności poszukiwania miejsc parkingowych. W godzinach szczytu, zamiast samochodu wykorzystywany będzie bardzo często motocykl jako środek transportu, co pozwoli na ominięcie korków. Ma to dla Państwa działalności kluczowe znaczenie, aby nie spóźnić się na spotkanie z Klientem i go nie stracić (co w konsekwencji przełoży się na osiągane przychody). Dodatkową przyczyną podjętej decyzji o zakupie motocykla są niższe koszty eksploatacji motocykla w stosunku do samochodu (np. niższe koszty paliwa i przechowywania). Motocykl będzie wykorzystywany również do wyjazdów w podróże służbowe.
Ponadto, w uzupełnieniu wskazali Państwo, że motocykl, o którym mowa we wniosku, będzie zaliczony do grupy 7 KŚT, więc tym samym będzie spełniał definicję środka trwałego, zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy CIT.
W konsekwencji odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej motocykla będą mogły stanowić koszty podatkowe w Państwa działalności w formie odpisów amortyzacyjnych.
Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 16a-16m, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę:
a)225 000 zł – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1289, 1853 i 1881) oraz w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy,
b) 150 000 zł – jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.), wynosi mniej niż 50 g na kilometr,
c) 100 000 zł – jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, jest równa lub wyższa niż 50 g na kilometr.
Stosownie natomiast do art. 4a pkt 9a ustawy CIT:
Ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym - oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:
a)pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
- klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
- z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,
b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
- agregat elektryczny/spawalniczy,
- do prac wiertniczych,
- koparka, koparko-spycharka,
- ładowarka,
- podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
- żuraw samochodowy,
d)pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.
Definiując samochód osobowy na gruncie ustawy o CIT ustawodawca posłużył się zatem odesłaniem do pojęcia pojazdu samochodowego z ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm., dalej: „prawo o ruchu drogowym”).
Zgodnie z art. 2 pkt 33 prawa o ruchu drogowym:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: pojazd samochodowy – pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.
W myśl art. 2 pkt 32 prawa o ruchu drogowym:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: pojazd silnikowy - pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego.
Stosownie natomiast do art. 2 pkt 45 prawa o ruchu drogowym:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: motocykl - pojazd samochodowy dwukołowy kategorii L3e albo dwukołowy z bocznym wózkiem kategorii L4e, albo trójkołowy kategorii L5e o symetrycznym rozmieszczeniu kół, spełniający kryteria klasyfikacji dla pojazdów odpowiednio dla kategorii L3e albo L4e, albo L5e, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52, z późn. zm.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że pojęcie „pojazdu samochodowego” na gruncie ustawy Prawo o ruchu drogowym, do którego odsyła art. 4a pkt 9a ustawy o CIT, obejmuje również motocykle. Tym samym należy uznać, że w świetle ustawy o CIT motocykl mieści się w definicji samochodu osobowego, a dla potrzeb dokonywania odpisów amortyzacyjnych do motocykli znajdują zastosowanie takie same zasady, jak do samochodów osobowych.
Zatem wydatki na zakup samochodów osobowych, jeżeli spełniają przesłanki do ich zakwalifikowania do środków trwałych, mogą być kosztem podatkowym przez odpisy amortyzacyjne. Przy czym ustawodawca wprowadził ograniczenie w zaliczaniu tych odpisów w koszty podatkowe; nie są kosztem uzyskania przychodów odpisy w części ustalonej od wartości samochodu osobowego ponad wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT kwoty.
W konsekwencji odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej nabytego przez Państwa motocykla będą mogły stanowić koszty podatkowe w Państwa działalności, jednak z uwzględnieniem limitów wskazanych w cytowanym powyżej przepisie.
Ad 2
Odnosząc się kolejno do Państwa wątpliwości w zakresie możliwości skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej ww. motocykla na podstawie art. 16k ust. 7 ustawy CIT wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem:
Podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych
W świetle wyżej cytowanego przepisu, z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać:
·mali podatnicy lub
·podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej
dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji,z wyłączeniem samochodów osobowych.
Określenie „mały podatnik” zostało zdefiniowane w art. 4a pkt 10 ustawy CIT. Zgodnie z jego treścią, jest to podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Powołane wyżej przepisy wykluczają możliwość dokonywania jednorazowo odpisów amortyzacyjnych, w stosunku do niektórych środków trwałych, np. w stosunku do samochodów osobowych oraz podatników niespełniających kryteriów „małego podatnika” lub rozpoczynających prowadzenie działalności.
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że Spółka posiada status małego podatnika, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy CIT. Jednak, jak już wskazałem wyżej, zgodnie z art. 2 pkt 45 ustawy prawo o ruchu drogowym motocykl to pojazd samochodowy, a tym samym motocykl w przepisach podatkowych podlega regulacjom tak jak samochód osobowy.
W konsekwencji przepis art. 16k ust. 7 ustawy CIT wyłącza możliwość jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej motocykla.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, w myśl którego będą Państwo uprawnieni do skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej motocykla na podstawie art. 16k ust. 7 ustawy CIT – należało uznać za nieprawidłowe.
Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:
- czy poniesione wydatki na nabyty motocykl mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w swojej działalności (w postaci odpisów amortyzacyjnych) – jest prawidłowe;
- czy będą Państwo uprawnieni do skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej motocykla, na podstawie art. 16k ust. 7 ustawy CIT – jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
