Postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2026 r., sygn. I OSK 1660/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi P.B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2024 r. sygn. akt I OSK 1143/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej P.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 12 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Gl 1544/22 w sprawie ze skargi P.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 22 sierpnia 2022 r. nr SKO-PSŚ/41.5/2185/2022/11351 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 15 maja 2024 r., sygn. akt I OSK 1143/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P.B. (dalej: skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 12 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1544/22, w sprawie ze skargi P.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: organ) z 22 sierpnia 2022 r., nr SKO-PSŚ/41.5/2185/2022/11351, w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Skarżący, zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, pismem z 8 października 2025 r. wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2024 r., sygn. akt I OSK 1143/23.
Skarżący wskazał, że podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego stanowi orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.), a to orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 8 lipca 2025 r., sygn. akt: SK 33/23, o niezgodności art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 323 z późn. zm.) i ust. 1a pkt 2 u.ś.r. w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r., w zakresie, w jakim nie przyznaje prawa do świadczenia pielęgnacyjnego osobie, o której mowa w tym przepisie, sprawującej wyłączną opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny i w związku z tym rezygnującej z zatrudnienia, z art. 71 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący podał jednocześnie, że skarga została wniesiona z zachowaniem trzymiesięcznego terminu, który rozpoczął swój bieg z chwilą wydania ww. wyroku, tj. 8 lipca 2025 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
