Wyrok NSA z dnia 4 lutego 2026 r., sygn. III OSK 2591/24
Oddelegowanie do służby w strukturze Kontyngentu EULEX bez bezpośredniego udziału w działaniach bojowych nie spełnia kryteriów uzasadniających podwyższenie emerytury za fizyczne zwalczanie terroryzmu, zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski Sędziowie Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia del. WSA Maciej Kobak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ł. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1782/23 w sprawie ze skargi Ł. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 14 lipca 2023 r. nr 210 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Ł. P. na rzecz Komendanta Głównego Policji kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1782/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Ł. P. (dalej: "skarżący") na postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej: "organ") z dnia 14 lipca 2023 r. nr 210 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.
Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Raportem z 24 listopada 2022 r. skarżący zwrócił się do organu o wydanie zaświadczenia stwierdzającego fakt nabycia uprawnień do podwyższenia emerytury policyjnej za okres pełnienia służby w komórkach antyterrorystycznych i kontrterrorystycznych Policji, tj. od 1 lutego 2010 r. do 24 lutego 2023 r., w oparciu o przepisy § 2 ust. 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. nr 86, poz. 743 ze zm., dalej: "rozporządzenie RM z dnia 4 maja 2005 r.").
Organ postanowieniem z 8 maja 2023 r. nr 133, na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, ze zm., dalej: "k.p.a.") w związku z § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2018 r., poz. 2373 ze zm., dalej: "rozporządzenie MSWiA z dnia 7 grudnia 2018 r.") oraz § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r., odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w okresie od 16 lutego 2012 r. do 13 listopada 2012 r. oraz od 4 grudnia 2018 r. do 18 września 2019 r. w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
Pismem z 20 maja 2023 r. skarżący złożył do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z 14 lipca 2023 r. nr 210, na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., organ utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Pismem z 14 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie.
Opisanym na wstępie wyrokiem WSA w Warszawie oddalił skargę. W ocenie Sądu pierwszej instancji organ prawidłowo stwierdził, że skarżący w okresach od 16 lutego 2012 r. do 13 listopada 2012 r. oraz od 4 grudnia 2018 r. do 18 września 2019 r. nie spełnił przesłanek, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ww. rozporządzenia warunkujących podwyższenie emerytury policyjnej. W ww. okresach skarżący został delegowany do służby w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w K. (EULEX), kolejno w ramach [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji.
WSA podzielił stanowisko organu, że uchwała Rady Ministrów nr 255/2008 z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie utworzenia kontyngentu policyjnego wydzielonego do udziału w Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w K. wśród zakładanych celów kontyngentu, nie przewidywała prowadzenia działań bojowych ukierunkowanych na fizyczne zwalczanie terroryzmu. Nie wprowadzała również w stosunku do JSPP w K. wymogu posiadania zdolności do prowadzenia działań bojowych polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że policjanci JSPP w K. realizowali takie działania. Choć prowadzenie działań związanych z zachowaniem bezpieczeństwa i porządku publicznego może mieć na celu zapewnienie prawidłowej realizacji szeroko rozumianych przedsięwzięć związanych z ochroną antyterrorystyczną osób i obiektów, to jednak czynności te należy ocenić jako mające charakter wspomagający, a nie stricte bojowy.
Sąd pierwszej instancji stanął na stanowisku, że ustalenia poczynione przez organ nie dają podstaw do uznania, że skarżący w okresie oddelegowania do JSPP w K. pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. Zadaniem Polskiego Kontyngentu Policyjnego Misji UE, jak wynika z ww. uchwały RM z dnia 2 grudnia 2008 r., było "wspomaganie" organów odpowiedzialnych za zapewnienie przestrzegania prawa, bezpieczeństwa i porządku publicznego w K. Jednocześnie brak jest dokumentów, z których wynikałoby, iż JSPP w okresach objętych wnioskiem skarżącego wykonywała zadania inne, aniżeli określone w ww. uchwale. Organ nie miał zatem przesłanek do tego, aby wniosek skarżącego uwzględnić i wydać zaświadczenie zgodnie z jego żądaniem. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2023 r., poz. 1280 z pozn. zm.,dalej jako: "ustawa emerytalna") oraz § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ww. rozporządzenia oraz powołanych w skardze przepisów k.p.a.
WSA nie podzielił stanowiska skarżącego, iż sam fakt, że został on delegowany do służby w JSPP w K. będąc funkcjonariuszem Biura Operacji Antyterrorystycznych KGP oraz Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji BOA KGP, winien skutkować uznaniem, że w spornym okresie pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. Istotne jest bowiem to, czy skarżący w ww. okresie rzeczywiście pełnił służbę polegającą na fizycznym zwalczaniu terroryzmu w sposób określony w ww. przepisach. Z dokumentów zgromadzonych przez organ w toku postępowania oraz informacji uzyskanych przez właściwe podmioty, takiej konkluzji nie można wyprowadzić.
Powyższej oceny nie zmienia załączona do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (stanowiąca część akt osobowych) "Karta pracy" wystawiona przez dowódcę JSSP w K. Wyszczególnione w tymże dokumencie działania realizowane były w ramach "Grupy Wsparcia Taktycznego" co potwierdza wspomagający, a nie stricte bojowy charakter wymienionych czynności (zgodnie z uchwałą RM z dnia 2 grudnia 2008 r.).
Powyższy wyrok w całości zakwestionował skarżący, zarzucając naruszenie:
art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. w zw. 2 § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w zw. z art. 218 § 2 w zw. z art. 218 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") - poprzez wadliwe przyjęcie, że brak było podstaw do wydania skarżącemu kasacyjnie zaświadczenia o okresach służby pełnionych w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej i w konsekwencji oddalenie skargi na postanowienie organu;
art. 218 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 7a § 1 kpa w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci karty pracy skarżącego kasacyjnie z dnia 18 września 2019 roku, która potwierdza spełnienie przez skarżącego kasacyjnie przesłanek pełnienia służby w warunkach określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) Rozporządzenia z 4 maja 2005 roku w okresie wskazanym przez skarżącego kasacyjnie - co w konsekwencji doprowadziło do nieuprawnionego oddalenia skargi na postanowienie organu o utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez skarżącego kasacyjnie służby we wnioskowanym okresie w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kasacyjnie zwrotu kosztów procesu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto oświadczono o zrzeczeniu się rozprawy.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wobec oświadczenia skarżącego kasacyjnie o zrzeczeniu się rozprawy sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z postanowieniami art. 182 § 2 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd II instancji, który w odróżnieniu od sądu I instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.
Skarga kasacyjna jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Podniesiono w niej dwa zarzuty, w których powołano szereg przepisów prawa. Niezależnie jednak od stylizacji normatywnej każdego z zarzutów, istota wytykanych Sądowi pierwszej instancji uchybień jest tożsama: skarżący kasacyjnie kwestionuje przyjętą przez WSA ocenę, że w okresie w okresie od 16 lutego 2012 r. do 13 listopada 2012 r. oraz od 4 grudnia 2018 r. do 18 września 2019 r. nie pełnił służby "w zwalczaniu terroryzmu".
Trzeba wstępnie odnotować, że skarżący pierwotnie wystąpił o wydanie zaświadczenia stwierdzającego fakt nabycia uprawnień do podwyższenia emerytury policyjnej za okres pełnienia służby w komórkach antyterrorystycznych
i kontrterrorystycznych Policji, tj. od 1 lutego 2010 r. do 24 lutego 2023 r.
W okresie objętym wnioskiem skarżący pełnił służbę w Biurze Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji ([...]) oraz w Centralnym Pododdziale Kontrterrorystycznym Policji "BOA" ([...]). W okresie od dnia 16 lutego 2012 r. do dnia 13 listopada 2012 r. oraz od dnia 4 grudnia 2018 r. do dnia 18 września 2019 r. skarżący został delegowany do służby w Polskich Kontyngencie Policyjnym Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w K. (EULEX), kolejno w ramach [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji.
Zaświadczeniem z 24 lutego 2023 r. organ potwierdził, że skarżący
w okresach: od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 15 lutego 2012 r., od dnia 14 listopada 2012 r. do dnia 3 grudnia 2018 r. oraz od dnia 19 września 2019 r. do dnia 24 lutego 2023 r. pełnił służbę bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. Odmówił natomiast wydania takiego zaświadczenia za okres oddelegowania skarżącego do służby
w Kontyngencie EULEX w ramach [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji, tj. za okres od dnia 16 lutego 2012 r. do dnia 13 listopada 2012 r. oraz od dnia 4 grudnia 2018 r. do dnia 18 września 2019 r. Kwalifikacji prawnej tego okresu dotyczy też spór w niniejszej sprawie.
Wyjściowo należy podać, że zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze nurków i płetwonurków oraz w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Prawodawca wyszedł zatem ze słusznego założenia, że zwalczanie terroryzmu jest na tyle istotną sferą służby policyjnej, że powinna być premiowana podwyższeniem świadczenia emerytalnego. Co jednak istotne, nie każdą formę służby związaną ze zwalczaniem terroryzmu zakwalifikował w ten sposób. Przyjął bowiem, że do podwyższenia świadczenia emerytalnego
w związku ze zwalczaniem terroryzmu konieczne jest wykazanie dwóch kwantyfikatorów – zwalczanie terroryzmu w sposób "bezpośredni" i "fizyczny". Do podwyższenia emerytury na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy zaopatrzeniowej kwalifikują się zatem wyłącznie tacy funkcjonariusze, którzy przynajmniej przez rok pełnili służbę w warunkach pozwalających przyjąć, iż bezpośrednio i fizycznie zwalczali terroryzm. Działania o takim charakterze powinny zatem polegać na osobistej partycypacji funkcjonariusza w akcjach charakteryzujących się użyciem szeroko rozumianej siły fizycznej (kinetycznej) w celu zwalczania terroryzmu.
Z założenia chodzi zatem o działania o charakterze bojowym, których immanentnym elementem jest narażenie życia i zdrowia. Ustawodawca dokonuje wyraźnej dystynkcji pomiędzy pełnieniem służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu (art. 15 ust. 2 pkt 3), a pełnieniem służby bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. W pierwszym wypadku założył, że współczynnik wzrostu emerytury wynosi 0,5% podstawy wymiaru, a w drugim 2% podstawy wymiaru.
W ujęciu systemowym należy zatem potwierdzić, że obie wymienione charakterystyki pełnienia służby wiążą się z zagrożeniem życia i zdrowia funkcjonariusza, jednakże to, które występuje w ramach zwalczania terroryzmu jest intensywniejsze i posiada wyższy potencjał zagrożenia. Tak należy tłumaczyć zróżnicowanie współczynnika wzrostu emerytury w obu konfiguracjach.
Wymagane treścią art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy zaopatrzeniowej bezpośrednie
i fizyczne zwalczanie terroryzmu posiada jeszcze jeden istotny aspekt. Dowodzi mianowicie tego, że do zastosowania tego przepisu niewystarczające jest samo pełnienie służby w jednostce, w której zakres zadań wchodzi zwalczanie terroryzmu. Konieczne jest równoczesne ustalenie, że dany funkcjonariusz uczestniczył bezpośrednio w akcjach zwalczających terroryzm. Potwierdzeniem przyjętych założeń jest § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., który określa dwa warunki, których łączne spełnienie uprawnia do skorzystania z uprawnienia do podwyższenia świadczenia emerytalnego: pierwszy - formalny, czyli uzyskanie stosownych uprawnień i kwalifikacji (§ 2 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz drugi - materialny, czyli udział w ramach obowiązków służbowych w działaniach bojowych lub w procesie szkolenia mającego na celu przygotowanie do takich działań (§ 2 ust. 1 pkt 2 lit. b).
W realiach niniejszej sprawy nie jest kwestionowane, że skarżący spełnia wymóg z § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia. Sporne jest natomiast, czy podczas oddelegowania do służby w Kontyngencie EULEX w ramach [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji spełniał warunek określony w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, tj. czy brał udział, w ramach obowiązków służbowych,
w działaniach bojowych lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, że pojęcie "działania bojowe" nie zostało zdefiniowane. W takim układzie należy tłumaczyć je z wykorzystaniem funkcji i znaczenia języka natywnego, przy uwzględnieniu aspektu funkcjonowania konkretnej służby mundurowej – tak NSA w wyrokach z 29 maja 2025 r., III OSK 1372/24 oraz z 5 grudnia 2025 r. III OSK 2660/22. Decydując się na ustalenie znaczenia pojęcia "działania bojowe"
w założony sposób można posłużyć się dokumentami wewnętrznymi, funkcjonującymi wewnątrz służby Policji. I tak w Materiałach Dydaktycznych nr 210, wydanych przez Centrum Szkolenia Policji w Legionowie; Marcin Mazurek, Policja w Systemie Antyterrorystycznym Rp. Wybrane zagadnienia problematyki terroryzmu, Legionowo 2021, "działania bojowe" zdefiniowano jako "zespół czynności realizowanych jako działanie zespołowe przez uzbrojonych i wyposażonych w specjalistyczny sprzęt policjantów zgodnie z taktyką kontrterrorystyczną, specjalną lub minersko-pirotechniczną". Istotą działań bojowych jest więc osiągnięcie kontrterrorystycznego celu – zwalczanie terroryzmu.
Uwzględniając przyjęte wnioski nie można zasadnie twierdzić, że Kontyngent EULEX w ramach [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji podejmował działania bojowe.
Podstawą prawną utworzenia misji Unii Europejskiej w K. jest Wspólne Działanie Rady 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w K., EULEX K. (Dz. Urz. UE L 42 z 16.02.2008, str. 92; dalej "Wspólne działanie").
Zgodnie z art. 2 Wspólnego działania w brzmieniu obowiązującym do 8 czerwca 2018 roku "EULEX K. wspomaga instytucje K., władze sądownicze i organy odpowiedzialne za zapewnienie przestrzegania prawa w ich działaniach zmierzających do osiągnięcia stabilności i przyjęcia odpowiedzialności oraz w dalszym rozwijaniu i wzmacnianiu niezależnego, wieloetnicznego systemu wymiaru sprawiedliwości oraz wieloetnicznych służb policyjnych i celnych, zapewniając niezależność tych instytucji od nacisków politycznych oraz działanie przez nie z poszanowaniem międzynarodowo uznanych norm i najlepszych europejskich praktyk.
EULEX K., w pełnej współpracy z programami pomocy Komisji Europejskiej, wykonuje swój mandat przez monitorowanie, mentorowanie i doradzanie, a jednocześnie zachowuje pewne obowiązki wykonawcze." Po 8 czerwca 2018 roku art. 2 Wspólnego działania otrzymał brzmienie: "EULEX K. wspiera - poprzez działania monitorujące i ograniczone obowiązki wykonawcze określone w art. 3 i 3a - wybrane instytucje państwa prawa K. w ich działaniach zmierzających do osiągnięcia większej skuteczności, stabilności, wieloetnicznego charakteru i rozliczalności, przy zapewnieniu niezależności tych instytucji od nacisków politycznych oraz przy pełnej zgodności z międzynarodowymi standardami praw człowieka i najlepszymi europejskimi praktykami, z myślą o przekazaniu pozostałych zadań innym długoterminowym instrumentom UE oraz o stopniowym wycofaniu pozostałych funkcji wykonawczych."
Działania podejmowane przez misję EULEX K. miały charakter stabilizacyjny i wspomagający, z założenia nie obejmowały działań o charakterze bojowym. Dowodzi tego bezpośrednio również art. 3 i art. 3a Wspólnych działań, który wymienia rodzaje aktywności podejmowanych w celu realizacji mandatu misji.
Potwierdzeniem wywiedzionych ocen jest treść uchwały Rady Ministrów
nr 255/2008 z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie utworzenia kontyngentu policyjnego wydzielonego do udziału w Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności
w K., EULEX K.. Zgodnie z § 3 ust. 1 i ust. 2 ww. uchwały celem kontyngentu jest "wspomaganie organów odpowiedzialnych za zapewnienie przestrzegania prawa, bezpieczeństwa i porządku publicznego w K. oraz rozwijanie i wzmacnianie wieloetnicznych służb policyjnych. Powyższy cel należy realizować poprzez: niedopuszczenie do zakłóceń porządku publicznego, w tym kontrolę nad tłumem i zabezpieczanie imprez sportowych lub kulturalnych; ochronę obiektów użyteczności publicznej, przejść granicznych oraz sprzętu należącego do EULEX K.; realizację konwojów zleconych przez władze misji oraz wykonywanie innych specjalnych funkcji policyjnych; monitorowanie przestrzegania prawa przez organy, instytucje i władze K. oraz doradzanie lokalnym służbom policyjnym, przy zachowaniu funkcji wykonawczych". Wśród tak założonych celów Kontyngentu nie ma bezpośredniego i fizycznego zwalczania terroryzmu, o jakim mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy zaopatrzeniowej.
Brak udziału skarżącego podczas oddelegowania do Kontyngentu EULEX K. w bezpośrednim i fizycznym zwalczaniu terroryzmu został potwierdzony
w ramach kwerendy jego akt osobowych. Zgodnie ze stanowiskiem zastępcy dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP (pisma z dnia 10 i 25 stycznia 2023 r. oraz z dnia 8 maja 2023 r.), analiza dokumentów archiwalnych [...] rotacji JSPP pozostających na stanie Głównego Archiwum Policji Biura Bezpieczeństwa Informacji KGP oraz Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP nie potwierdziła udziału skarżącego w działaniach bądź szkoleniach, które mogłyby zostać poddane dalszej ocenie w celu wydania zaświadczenia uzasadniającego podwyższenie emerytury na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r.
Tak postawiona teza znalazła potwierdzenie w kolejnych zgromadzonych przez organ dokumentach:
- w piśmie zastępcy dowódcy Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji "BOA" z dnia 21 lutego 2023 r. nie potwierdzono, aby skarżący spełnił warunki do podwyższenia emerytury o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby polegającej na fizycznym zwalczaniu terroryzmu w okresach od dnia 16 lutego 2012 r. do dnia 13 listopada 2012 r. oraz od dnia 4 grudnia 2018 r. do dnia 18 września 2019 r.;
- w informacji zastępcy dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP z 8 maja 2023 r., z której wynika, że zadania funkcjonariuszy JSPP w K. zlecane są przez kierownictwo Misji EULEX w oparciu o mandat określony w art. 2 Wspólnego działania. Z dokumentu tego nie wynika, aby JSPP miała wykonywać działania polegające na fizycznym zwalczaniu terroryzmu;
- w informacji Zastępcy Szefa Misji w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji UE w zakresie praworządności w K. (EULEX) z 6 września 2021 r., w której podano, że na JSPP nie nałożono zadań bezpośrednio związanych z fizycznym zwalczaniem terroryzmu.
Uwzględniając wyłożone kwestie należy podzielić stanowisko WSA, że organ nie dysponował w swoich zasobach dokumentami, które pozwalałyby na wydanie zaświadczenia o oczekiwanej przez skarżącego treści.
Przyjętych przez Sąd pierwszej instancji wniosków nie zmienia powołana
w skardze kasacyjnej "Karta pracy" wystawiona przez dowódcę JSSP w K. Zarówno Sąd pierwszej instancji, jak i organ w zaskarżonym postanowieniu zwracały uwagę, że "Karta pracy" dowodzi jedynie udziału skarżącego w ramach "Grupy Wsparcia Taktycznego", co przy uwzględnieniu ogólnych celów misji EULEX K. oraz dokumentów pozostających w dyspozycji organu, nie może być utożsamiane z udziałem w bezpośrednim i fizycznym zwalczaniu terroryzmu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do pozytywnej weryfikacji zarzutów kasacyjnych i działając w oparciu o art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
