Postanowienie NSA z dnia 24 marca 2026 r., sygn. III OSK 316/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1962/25 o odrzuceniu skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia 25 czerwca 2025 r. nr XVI/179/2025 w przedmiocie przyjęcia stanowiska postanawia oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 października 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1962/25 odrzucił skargę M. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "skarżąca" lub Spółka") na uchwałę Rady Miasta [...] (dalej w skrócie: "organ" lub "Rada") z dnia 25 czerwca 2025 r. nr XVI/179/2025 w przedmiocie przyjęcia stanowiska Rady w sprawie wezwania Spółki do pilnych i skutecznych działań w zakresie rekultywacji dawnego składowiska odpadów komunalnych przy ul. [...] w [...].
W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim przepisem szczególnym w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm., dalej w skrócie: "u.s.g."), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Merytoryczne rozpoznanie skargi na uchwałę poprzedza zatem każdorazowo ustalenie przez sąd administracyjny, czy stronie skarżącej przysługuje legitymacja do wniesienia skargi. Skargę może wnieść bowiem jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone kwestionowaną uchwałą. W ocenie Sądu pierwszej instancji, skarżąca nie wykazała, aby postanowienia zaskarżonej uchwały naruszały jej interes prawny lub uprawnienie w rozumieniu w/w przepisów. Należy podkreślić, że w przeciwieństwie do postępowania prowadzonego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie (art. 28 k.p.a.), w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 u.s.g. stroną może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały "naruszone". Prawo do wniesienia takiej skargi przysługuje zatem podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem gdy zaskarżona uchwała godzi w sferę prawną takiego podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych, np. przez zniesienie, ograniczenie czy też uniemożliwienie realizacji jego uprawnienia lub interesu prawnego. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony, natomiast podstawą do wyprowadzenia tej ochrony są przepisy prawa materialnego, które regulują treść działania organów administracji publicznej, na mocy których kształtowane są uprawnienia lub obowiązki jednostki. Oceniając postanowienia zaskarżonej uchwały, WSA w Warszawie uznał, że stanowiła ona wyraz intencji organu Gminy, wyrażając jedynie pewne stanowisko. Jakkolwiek uchwała ta formułowała wezwania do podjęcia pewnych działań przez Spółkę, to wezwania te nie mają charakteru wiążącego. Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko Rady, iż podjęta uchwała ma w istocie charakter deklaratoryjny i jako taka nie nakłada na skarżącą wiążących prawnie obowiązków. Naruszenie interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., musi mieć charakter realny, co oznacza, że zaskarżona uchwała musiałaby wprost i bezpośrednio oddziaływać na prawo (uprawnienie) wnoszącego skargę, poprzez pozbawienie lub ograniczenie go w wykonywaniu tego prawa. Zaskarżona w tej sprawie uchwała nie zawiera natomiast postanowień określających jakiekolwiek konsekwencje niewykonania określonych w niej wezwań. W konsekwencji uznać należało, że z uwagi na deklaratoryjny charakter zaskarżonej uchwały, jej postanowienia nie mogły naruszyć interesu prawnego skarżącej w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. Niezależnie zatem od ewentualnej zgodności zaskarżonej uchwały z prawem, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
