Postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2026 r., sygn. III KO 220/25
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
w sprawie skazanego A.U.
o wyrok łączny
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 26 stycznia 2026 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Rzeszowie
o przekazanie sprawy sygn. akt II K 1172/24
do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario.
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania w trybie art. 37 k.p.k. W uzasadnieniu postanowienia sąd (orzeczenie wydano w składzie jednego sędziego) opisał bardzo obszernie sytuację związaną z przydzieleniem sędziego referenta do orzekania w sprawach karnych i wykroczeniowych, złożeniem przez niego odwołania do Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) od podziału czynności, uwzględnieniem tego odwołania przez KRS, niewykonaniem tej uchwały i niedokonaniem zmian w zakresie tego przydziału służbowego przez kierownictwo Sądu Rejonowego w Rzeszowie oraz kierownictwo Sądu Okręgowego w Rzeszowie, żądaniem wszczęcia przez KRS postępowania dyscyplinarnego i karnego co do kierownictwa sądu odnośnie niewykonywania uchwały KRS, a następnie także i tego, że na kanwie tej sytuacji sędzia referent w zakresie jednej ze spraw karnych skierował tzw. pytanie prawne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), by następnie zawiesić postępowanie karne, przy czym postanowienie to zostało uchylone przez sąd odwoławczy na skutek złożonego zażalenia. Końcowo sędzia wskazał, że rozpoznanie tej sprawy w takim układzie organizacyjno-ustrojowym spowoduje naruszenie wielu przepisów prawa (konstytucji i ustaw), a chociaż w orbicie prawnych możliwości dalszego postępowania pozostało mu zadanie pytania prawnego do TSUE także i w tej sprawie oraz zawieszenie postępowania, to musiałoby to prowadzić do multiplikacji postępowań w TSUE. Chcąc zapobiec takiej sytuacji sędzia wskazał, że celowe jest skorzystanie z instytucji wskazanej w art. 37 § 1 k.p.k., a zobowiązanie sędziego referenta do prowadzenia postępowania w tej sprawie wbrew uchwale KRS wpływa na swobodę orzekania sędziego, zmuszając go do pomijania uchwały KRS, do naruszenia obowiązujących przepisów jak i do postępowania wbrew złożonemu przyrzeczeniu sędziowskiemu. W ocenie sędziego ta sytuacja stwarza w odbiorze zewnętrznym przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sędziego w sposób swobodny i obiektywny.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
