Postanowienie SN z dnia 21 stycznia 2026 r., sygn. I CSK 2547/25
21 stycznia 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
na posiedzeniu niejawnym 21 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A. O.
przeciwko P. spółce akcyjnej w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej P. spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z 12 marca 2025 r., I ACa 1034/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
[PG]
UZASADNIENIE
Powódka – A. O., pozwem z 5 stycznia 2015 r. wniosła o zasądzenie od pozwanego – P. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na jej rzecz następujących kwot: 838.000, 00 zł z ustawowymi odsetkami odpowiednio od kwot: 545.000 zł od dnia 5 sierpnia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz (po modyfikacji) odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty; 293.000 zł od dnia następnego po dniu wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty, tytułem dalszego zadośćuczynienia za szkodę na osobie powódki doznaną w wypadku z dnia 20 lutego 1996 r.; 1.878 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2005 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za koszty turnusu rehabilitacyjnego. Nadto powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz skapitalizowanej za okres od lipca 2010 r. do stycznia 2015 r. renty na zwiększone potrzeby w łącznej kwocie 126.525 zł z ustawowymi odsetkami od kwot wskazanych jak w pozwie; zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki renty miesięcznej na przyszłość z tytułu zwiększonych potrzeb w kwocie 2.290,00 zł (ponad wypłaconą dobrowolnie przez pozwanego w chwili obecnej rentę w kwocie 200 zł) miesięcznie począwszy od miesiąca lutego 2015 r., płatną w terminie do 10-go dnia każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat; zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki skapitalizowanej renty o charakterze wyrównawczym za okres od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 stycznia 2015 r. w kwocie 13.283,85 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty; zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki renty miesięcznej na przyszłość o charakterze wyrównawczym w kwocie 666,66 zł począwszy od miesiąca lutego 2015 r., płatną do dnia 10-go każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat, ustalenie odpowiedzialności pozwanego za następstwa obrażeń doznanych przez powódkę w dniu 20 lutego 1996 r., które mogą się ujawnić w przyszłości. Tytułem uzasadnienia żądania pozwu, działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, powódka wskazała, że jest ofiarą wypadku komunikacyjnego z dnia 20 lutego 1996 r., do którego doszło w P., a którego sprawca – G. P. kierując samochodem osobowym marki […] i będąc w stanie nietrzeźwości stracił panowanie nad samochodem w czasie manewru wyprzedzania innych pojazdów, czym doprowadził do wypadku, w którym ucierpiała powódka wraz z rodziną - był ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy i kierowców pojazdów mechanicznych w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. Wskazała także, że sprawca został skazany prawomocnym wyrokiem w sprawie karnej za popełnione przestępstwo polegające na spowodowaniu przedmiotowego wypadku. Podkreśliła, iż w dniu wypadku komunikacyjnego, w którym uczestniczyła też jej rodzina, była niemowlęciem (11 miesięcy), a wskutek wypadku doznała bardzo poważnego urazu uogólnionego oraz urazu mózgowo – czaszkowego i od tego czasu była wielokrotnie hospitalizowana z powodu ujawniających się następstw powyższego zdarzenia. Wskazała również, że skutki obrażeń w zasadniczy sposób wpłynęły także na jej rozwój intelektualny oraz zdolność uczenia się, a w 2005 roku stwierdzono u niej upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim będące najprawdopodobniej skutkiem przebytego urazu mózgu. Podała też, że w 2013 roku lekarz orzecznik ZUS stwierdził, iż powódka jest całkowicie niezdolna do pracy, co skutkowało przyznaniem renty socjalnej w kwocie 610,33 zł netto, podwyższonej do kwoty 619,50 zł netto. Dodała, że pozwany uznał co do zasady swoją odpowiedzialność i ostatecznie, w zakresie zadośćuczynienia wypłacił, powódce łączną kwotę 55.000 zł. Pozew skierowany przeciwko P. S.A. w W. był przez powódkę następczo wielokrotnie modyfikowany, w tym rozszerzany.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
