Logo Platforma Księgowych i Kadrowych
    Pokaż wyniki dla:
    Pokaż wyniki dla:
    uźytkownik Zaloguj się koszyk Kup dostęp
    • Twój panel
    • Tematyka
      • Podatki (614964)
      • Kadry i płace (26545)
      • Obrót gospodarczy (90171)
      • Rachunkowość firm (3931)
      • Ubezpieczenia (36497)
    • Aktualności
    • Kalkulatory
    • Porady i artykuły
    • Tematy na czasie
      • NOWY STAŻ PRACY
      • ZMIANY 2026
      • KSeF 2026
    • Czasopisma
    • Akty prawne
    • Interpretacje
    • Orzeczenia
    • Formularze
    • Wskaźniki i stawki
    • Narzędzia i programy
      • Kursy walut
      • PKD
      • PKWiU 2015
      • KŚT ze stawkami amortyzacji
    • Terminarz
    • Wideoporady
    14.01.2026

    Postanowienie SN z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. I CSK 2194/25

    14 stycznia 2026 r.

    Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

    SSN Władysław Pawlak

    1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

    2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanej niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

    UZASADNIENIE

    Pozwem z 29 sierpnia 2019 r., wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym, powód P. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej – M. M. kwoty 290 961,37 zł wraz z odsetkami umownymi od kwoty 270 578,73 zł w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie, ale nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od 15 sierpnia 2019 r. do dnia zapłaty. Dnia 2 października 2019 r. w przedmiotowej sprawie wydano nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu. Sprzeciwem z 3 listopada 2019 r. pozwana zaskarżyła w całości powyższy nakaz zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa w całości, kwestionując zasadność powództwo zarówno co do zasady, jak i wysokości. Pozwana podniosła zarzut nieistnienia roszczenia, albowiem w jej ocenie kredyt został spłacony przez H.S.. Wobec wniesionego sprzeciwu pismami z 15 kwietnia 2020 r. oraz z 15 maja 2020 r., powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, wskazując, że oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu zostało doręczone pozwanej 19 listopada 2018 r., a kredyt stał się wymagalny dnia 19 grudnia 2019 r. W odpowiedzi pozwana podtrzymała swoje stanowisko procesowe oraz wskazała, że w jej ocenie nie doszło do skutecznego rozwiązania umowy kredytu z 14 maja 2010 r. Nadto podkreśliła, że nie otrzymała od powoda wszystkich monitów i wezwań do zapłaty przedłożonych w niniejszej sprawie przez Bank, który jej zdaniem nie wykazał istnienia roszczenia.

    Odnośnie do realiów stanu faktycznego sprawy, pozwana – M. M. zamierzając zakupić w 2010 r., na rynku pierwotnym, mieszkanie położone w P., przy ul. R. […], budynek […], lokal nr […], o wartości 395 748, - zł, dnia 14 maja 2010 r. zawarła z powodem umowę preferencyjnego kredytu mieszkaniowego nr […] z dopłatami do oprocentowania przez Bank Gospodarstwa Krajowego z oprocentowaniem zmiennym. Na warunkach określonych w umowie, powód udzielił pozwanej kredytu w wysokości 367 500, - zł na nabycie powyższego lokalu mieszkalnego położonego w P., przy ul. R. […], dla którego miała zostać założona nowa księga wieczysta, która została wyodrębniona z księgi wieczystej nr […], prowadzonej przez Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu. Kredyt został wypłacony pozwanej jednorazowo 21 maja 2010 r. w wysokości 367 500, - zł, a pozwana początkowo regulowała terminowo i w pełnej wysokości bieżące raty kapitałowo - odsetkowe. Problemy płatnicze pojawiły się w 2017 r. Z uwagi na brak płatności wymagalnych rat kredytu, powód pismem z 30 października 2018 r. wypowiedział umowę kredytu z 14 maja 2010 r. w części dotyczącej warunków spłaty. Powód poinformował pozwaną, że wypowiedzenie umowy kredytu w części dotyczącej warunków spłaty oznaczało obowiązek spłaty zadłużenia z upływem terminu wypowiedzenia. Jednocześnie wskazał, że brak spłaty zadłużenia wymagalnego w okresie wypowiedzenia powodowało, że cała kwota kredytu wraz z odsetkami i opłatami stawała się przeterminowana i wymagalna. Oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu, pozwana odebrała 19 listopada 2018 r. Wobec braku spłaty zadłużenia w okresie wypowiedzenia, kredyt został postawiony w stan wymagalności 19 grudnia 2018 r. Powód już w piśmie z 13 listopada 2018 r. złożył pozwanej propozycję dobrowolnej sprzedaży nieruchomości jako alternatywę do egzekucji komorniczej, ale pozwana nie skorzystała z tej propozycji. Wobec braku spłaty należności wynikającej ze spornej umowy kredytu z 14 maja 2010 r. i postawienia kredytu w stan wymagalności, pismem z 16 stycznia 2019 r. powód wezwał pozwaną do zapłaty 275 393,82 zł wraz z odsetkami, ale wezwanie to pozostało bezskuteczne.

    ikona kłódki
    Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

    Już dziś zamów dostęp
    do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

    • Codzienne aktualności prawne
    • Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
    • Bogatą bibliotekę materiałów wideo
    • Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
    Masz już konto? Zaloguj się
    Kup dostęp
    ikona kłódki
    Funkcjonalności dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

    Już dziś zamów dostęp
    do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

    • Codzienne aktualności prawne
    • Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
    • Bogatą bibliotekę materiałów wideo
    • Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
    Masz już konto? Zaloguj się
    Kup dostęp
    • INFOR.PL
    • INFORLEX
    • GAZETA PRAWNA
    • INFORORGANIZER
    • SKLEP
    Copyright © 2026 INFOR PL S.A.