Interpretacja indywidualna z dnia 13 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-2.4015.190.2025.1.MM
Przelew środków pomiędzy rachunkami małżonków w ramach wspólnego majątku, nie stanowi darowizny ani podstawy do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, z uwagi na brak przysporzenia majątkowego oraz pozostawanie tych środków w systemie wspólności ustawowej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przelewu środków pieniężnych między rachunkami małżonków. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 27 sierpnia 2025 r. Pani mąż (...) przelał ze swojego konta w banku … (nr transakcji …) kwotę 40.000,- zł na Pani konto w banku .... Powodem tego przelewu była potrzeba zapewnienia każdemu z Państwa większej dyspozycyjności częścią Waszych wspólnych oszczędności, w przypadkach nagłej konieczności np. na cele medyczne lub inne potrzeby życiowe.
W Państwa małżeństwie obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa, wszystkie składniki Waszego majątku są nią objęte, nie ma żadnych wykluczeń, nie ma majątku odrębnego.
Pytanie
Czy prawidłowa jest interpretacja, że w Pani przypadku, przy pełnej wspólności majątkowej Waszego małżeństwa, przelew między kontami małżonków nie stanowi darowizny, gdyż stan własności Pani i męża nie uległ zmianie, przedmiotowa kwota przed przekazem i po przekazie stanowiła i stanowi Waszą wspólną własność, a więc przelew opisany w stanie faktycznym nie może być uznany za darowiznę i opodatkowany wg przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca. Stanowisko to opiera Pani m. in. na odpowiedzi KIS na pytanie postawione w wersji OGÓLNEJ; jest tam m. in. opinia:
„W sytuacji, gdy dochodzi jedynie do zmiany miejsca przechowywania wspólnych środków pieniężnych (objętych wspólnością majątkową małżeńską) poprzez dokonanie przelewu pomiędzy rachunkami małżonków, to w związku z brakiem przysporzenia majątkowego, czynność ta nie wywoła konsekwencji podatkowych. Nie skutkuje to powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku od spadku i darowizn i nie ma obowiązku zawiadamiania o tym fakcie urzędu skarbowego.”
Jest tam też uwaga, że należy dokonać również oceny w oparciu o odrębne przepisy - Kodeks cywilny oraz Kodeks rodzinny i opiekuńczy.
Co do Kodeksu cywilnego to w podobnej sprawie znajduje się w bazie EUREKA następujący opis:
„Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji darowizny, w związku z tym należy odwołać się do odpowiednich przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 tej ustawy, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku”.
W przedmiotowej sprawie w Pani ocenie nie doszło do zawarcia umowy darowizny między małżonkami, ani do faktycznego przysporzenia majątkowego.
Przelew środków pieniężnych między Waszymi rachunkami miał charakter wyłącznie techniczny i służył zapewnieniu bieżącego dostępu do środków. Środki te stanowiły dotychczas i będą nadal stanowiły składnik majątku wspólnego i są wykorzystywane na Państwa wspólne potrzeby, szczególnie koszty związane z ochroną zdrowia; oboje jesteście Państwo emerytami, (do czasu wydatkowania poszczególnych kwot środki te mogą być przechowywane na Pani koncie bankowym, na lokacie bankowej lub w państwowych obligacjach skarbowych).
Kwestie stosunków majątkowych małżeńskich reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
Środki zgromadzone na rachunkach bankowych - niezależnie od tego, na kogo formalnie zarejestrowany jest rachunek - stanowią zatem co do zasady majątek wspólny, o ile nie zostały wyłączone na mocy umowy majątkowej (co w niniejszej sprawie nie miało miejsca).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
W myśl art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny; umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas, gdy darowizna została spełniona.
Jak stanowi natomiast art. 889 Kodeksu cywilnego:
Nie stanowią darowizny następujące bezpłatne przysporzenia:
1)gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami kodeksu;
2)gdy kto zrzeka się prawa, którego jeszcze nie nabył albo które nabył w taki sposób, że w razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nie nabyte.
Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści cytowanego art. 889 ustawy.
Z opisu stanu faktycznego wynika, że Pani mąż przelał ze swojego konta na Pani konto kwotę 40.000 zł. Powodem przelewu jest zapewnienie każdemu z Państwa większej dyspozycyjności częścią Waszych wspólnych oszczędności, w przypadku nagłej konieczności. W Pani małżeństwie obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa, wszystkie składniki Państwa majątku są nią objęte, nie ma żadnych wykluczeń, nie ma majątku odrębnego.
Pani zdaniem, nie doszło do zawarcia umowy darowizny między małżonkami, ani do faktycznego przysporzenia majątkowego, a sam przelew środków pieniężnych między rachunkami małżonków jest jedynie czynnością techniczną zapewniającą lepszy dostęp do wspólnych środków.
Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Zatem, dorobkiem małżeńskim są przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub jednego z nich.
Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Jeżeli więc środki pieniężne przekazane z konta Pani męża stanowiły Państwa majątek wspólny i nadal pozostają we wspólności ustawowej, to otrzymany przez Panią przelew nie jest traktowany jako darowizna na Pani rzecz, podlegająca opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Nie wystąpił tu element nieodpłatnego przysporzenia kosztem majątku drugiego małżonka.
Transfer środków pieniężnych pomiędzy rachunkami w ramach majątku wspólnego małżonków nie skutkuje nabyciem majątku przez jednego z nich w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, a zatem opisany we wniosku przelew nie stanowi czynności opodatkowanej w myśl przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
