Interpretacja indywidualna z dnia 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.683.2025.3.JSU

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pani wniosek z 30 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący uznania planowanej sprzedaży Działki jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, z tytułu której Wnioskodawczyni nie będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, wpłynął 30 października 2025 r. Uzupełniła go Pani pismem z 3 grudnia 2025 r. (wpływ 3 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 29 grudnia 2025 r. (wpływ 29 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 3 grudnia 2025 r.)

Opis podatnika oraz prowadzonej działalności gospodarczej

Pani A. (dalej powoływana jako: „Wnioskodawczyni”), jest osobą fizyczną, emerytką od (…) roku. Nie jest i nigdy nie była zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) ani nie prowadziła indywidualnej działalności gospodarczej. Po przejściu na emeryturę Wnioskodawczyni wykonuje jedynie sporadyczne prace (...).

Przedmiot planowanej transakcji

Wnioskodawczyni jest właścicielką nieruchomości gruntowej położonej w (…) przy ul. (…), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (…) o powierzchni (…) ha. Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków nieruchomość sklasyfikowana jest jako grunty orne (klasy R I, R II, R IIIa) oraz pastwiska trwałe (Ps IV). W dalszej części niniejszego wniosku przedmiotowa działka jest określana jako – „Działka” lub „Nieruchomość”.

Na Działce znajduje się budynek gospodarczy w bardzo złym stanie technicznym, kwalifikujący się do rozbiórki. Obecnie Działka nie jest użytkowana rolniczo. Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr (…).

Przedmiot planowanej transakcji

Wnioskodawczyni stała się właścicielką Działki częściowo na podstawie umowy darowizny z dnia (…) r. (rep. (…)) oraz częściowo na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego z dnia (…) r. (rep. A (…)).

Nieruchomości nie została nabyta w celu jej odsprzedaży. Historycznie na działce prowadzona była działalność rolnicza (gospodarstwo rolne) przez poprzednich właścicieli. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innego odpłatnego udostępniania osobom trzecim. Działka jest częściowo ogrodzona.

Przedmiot planowanej transakcji

Wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego rejonu, syn Wnioskodawczyni uzyskał decyzję o warunkach zabudowy dla przedmiotowej Działki, która następnie została przeniesiona na Wnioskodawczynię.

Wnioskodawczyni uzyskała również decyzję o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej oraz pozwolenie na budowę, co formalnie zmieniło charakter gruntu rolnego na grunt budowlany. Wszystkie koszty związane z uzyskaniem powyższych decyzji administracyjnych (w tym koszty projektu architektonicznego, map do celów projektowych, inwentaryzacji zieleni, badań geotechnicznych) zostały pokryte z prywatnych środków syna Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni, jako osoba, która nie prowadzi działalności gospodarczej oraz niebędąca podatnikiem VAT nie zamierza występować o zwrot podatku VAT od tych nakładów.

Planowana jest jednorazowa sprzedaż całej Działki. Wnioskodawczyni nie przewiduje dokonywania dalszych podziałów geodezyjnych ani stopniowego zbywania części Nieruchomości - transakcja obejmie całość działki w ramach jednej umowy sprzedaży.

Nabywcą ma być spółka celowa dewelopera, która zamierza zrealizować na tym terenie inwestycję mieszkaniową. Wnioskodawczyni planuje powierzyć proces sprzedaży licencjonowanemu pośrednikowi w obrocie nieruchomościami. Nie przewiduje podejmowania samodzielnych, aktywnych działań marketingowych (takich jak ogłoszenia w prasie, internecie, reklamy zewnętrzne na nieruchomości itp.).

Sprzedaż nie będzie prowadzona w pakietach ani poprzez sukcesywne zbywanie wydzielonych części - przedmiotem transakcji jest jedna nieruchomość gruntowa w całości.

Kontekst planowanej transakcji

W ciągu ostatnich 10 lat Wnioskodawczyni dokonała jedynie jednej transakcji sprzedaży nieruchomości - w (…) r. z większej działki rolnej nr (…) (o pow. (…) ha) został wydzielony mniejszy fragment (działka nr (…) o pow. (…) ha), który następnie sprzedano.

Była to sprzedaż incydentalna, przeprowadzona w celu uzyskania środków na spłatę zobowiązań rodzinnych (zniesienie współwłasności innej nieruchomości - domu rodzinnego). Poza tą jedną sytuacją, Wnioskodawczyni nie sprzedawała innych nieruchomości. Planowana obecnie transakcja ma zatem charakter okazjonalny i jednorazowy i nie stanowi elementu powtarzalnej ani zorganizowanej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni.

Nabywca

Wnioskodawczyni zakłada, że sprzedaż nastąpi na rzecz spółki celowej dewelopera, który zrealizuje na przedmiotowej działce inwestycję mieszkaniową, co oznacza, że wykorzysta Działkę do celów prowadzonej przez spółkę celową działalności gospodarczej.

Nabywca, będzie podatnikiem czynnym podatku od towarów i usług zarejestrowanym dla celów VAT w Polsce, a nabyta Działka będzie przez niego wykorzystywana do celów prowadzonej przez siebie działalności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Odpowiedzi na pytania wskazane w wezwaniu z dnia 28 listopada 2025 r.

1.W jaki konkretnie sposób wykorzystywała Pani działkę nr (…), mającą być przedmiotem sprzedaży, przez cały okres jej posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży?

Od (…) roku, jako współwłaścicielka gospodarstwa Wnioskodawczyni prowadziła je wspólnie z mamą. Podstawą upraw była hodowla róż, także uprawa warzyw na potrzeby własne. Na gruncie pozostałym wysiewana była facelia, łubin, owies.

Po roku (...), z roku na rok Wnioskodawczyni ograniczała pracę w gospodarstwie ponieważ nie pozwalały na to obowiązki rodzinne i zawodowe (Wnioskodawczyni podjęła prace poza rolnictwem). Od tego czasu Wnioskodawczyni nie czerpała korzyści z upraw w gospodarstwie. Wnioskodawczyni ponosiła wyłącznie wydatki związane z koniecznymi remontami szklarni i uprawą pola, korzystając z pomocy istniejącego jeszcze wówczas kółka rolniczego w niedalekiej (...).

U schyłku lat 90. ubieglego wieku, sąsiad rozpoczął budowę domu. Wspólny budynek gospodarczy uległ dewastacji, Wnioskodawczyni została pozbawiona dostępu do licznika, tym samy do prądu, czyli do wody, ponieważ uprawy szklarniowe były zasilane z własnego źródła wody. Sąsiad, doprowadził do dewastacji całe gospodarstwo. Przez kolejne lata na ziemi ornej uprawiany był owies.

Od kilku lat koszona jest trawa. Na potrzeby własne niewielki ogród warzywny.

2.Czy działka nr (…), przez cały okres jej posiadania, była wykorzystywana wyłącznie na Pani cele prywatne, osobiste? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie konkretnie cele prywatne zaspokajała i w jakim okresie?

Gospodarstwo zapewniało byt rodzinie Wnioskodawczyni do mniej więcej do lat (...) r. Po tym czasie nie czerpano już dochodu ze sprzedaży kwiatów, ponieważ produkcja była nieopłacalna. Stan zdrowia mamy Wnioskodawczyni nie pozwalał na pracę w gospodarstwie a Wnioskodawczyni rozpoczęła pracę poza rolnictwem.

3.Czy ww. działka wykorzystywana była przez Panią w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy i czy wchodziła w skład gospodarstwa rolnego?

Od kilku lat gospodarstwo nie jest wykorzystywane w działalności rolniczej. Działka wchodziła w skład gospodarstwa rolnego.

4.Czy była/jest Pani rolnikiem ryczałtowym i czy przedmiotową działkę wykorzystywała Pani w działalności rolniczej zwolnionej jako rolnik ryczałtowy?

Wnioskodawczyni nie była i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Nie wykorzystywała działki w działalności rolniczej jako rolnik ryczałtowy.

5.Czy z ww. działki dokonywała/dokonuje Pani sprzedaży ewentualnych płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej (jeśli tak, to jakie to produkty i w jakim okresie sprzedaż ta miała miejsce) i czy sprzedaż ta była opodatkowana podatkiem VAT?

Od (...) r. dokonywana była sprzedaż kwiatów. W (...) r. Wnioskodawczyni podjęła prace zawodową nie związaną z rolnictwem. Wnioskodawczyni, po podjęciu pracy zawodowej jeszcze przez pewien czas pomagała w gospodarstwie, ale około (...) roku zaprzestała pracy i tym samym sprzedaży produktów z gospodarstwa. Sprzedaż produktów z gospodarstwa nie była opodatkowana VAT.

6.Czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży (oprócz opisanej we wniosku), jeśli tak, to ile i jakie?

Wnioskodawczyni nie posiada.

7.Jakie działania marketingowe podjęła Pani w celu sprzedaży działki?

Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych działań marketingowych.

8.Czy znalazła Pani już kupca dla działki nr (…)? Jeśli tak, to w jaki sposób?

Wnioskodawczyni nie znalazła jeszcze nabywcy.

9.Co było powodem, uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej Działki, przez Pani syna, która następnie została przeniesiona na Panią?

Działka obecnie oznaczona nr (…), dawniej o numerze nr ew. (…) z obrębu (...) objęta była miejscowym planem zagospodarowania ale plan ten wygasł z dniem (...) roku.

I od tego czasu dla dz. (…) z obrębu (...) nie obowiązywał żaden plan miejscowy. Działka nie została objęta planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym przez Radę Gminy Uchwalą nr (...) z dnia (...) roku. Brak objęcia działki planem zagospodarowania przestrzennego był związane z wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na Uchwałę Rady Gminy z dnia (...) r. nr (...), utrzymującą rezerwę terenu na przebieg linii 400 KV, także i na części działki Wnioskodawczyni (skargę ponadto wniosły jeszcze inne osoby). Wyrok NSA z dnia (...) r. stwierdził nieważność zaskarżonej Uchwały ale nowy plan uchwalony rok wcześniej nie objął działki Wnioskodawczyni.

Od (…) r. Wnioskodawczyni podejmowała starania o przywrócenie do planu. Wnioskodawczyni wysyłała w tej sprawie pisma, m.in. do Rady (...), kolejnych dyrektorów Biura Architektury i Planowania Przestrzennego, do Zarządu Gminy, potem (...) ale bezskutecznie. Działka (d. … obecnie ) pozostawała, jak to określił profesjonalny planista „dziurą w planie”.

W związku z tym, po 15 latach starań o przywrócenie do planu Wnioskodawczyni upoważniła syna aby wystąpił o warunki zabudowy.

Dzięki uzyskanym warunkom zabudowy działka została przywrócona do planu i otrzymała tak sam status, jak działki innych gospodarzy. Syn pokrył wszelkie koszty związane z uzyskaniem warunków zabudowy, ponieważ sytuacja finansowa Wnioskodawczyni nie [na] pokrycie tych kosztów nie pozwalała.

10.Dlaczego wszystkie koszty związane z uzyskaniem decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej oraz pozwolenia na budowę (w tym koszty projektu architektonicznego, map do celów projektowych, inwentaryzacji zieleni, badań geotechnicznych) zostały pokryte z prywatnych środków Pani syna?

Sytuacja majątkowa Wnioskodawczyni nie pozwalała na pokrycie kosztów, o których mowa w postawionym pytaniu.

11.Czy - do dnia transakcji - zamierza Pani ponieść jakiekolwiek nakłady związane z przygotowaniem działki nr (…) do sprzedaży w celu jej uatrakcyjnienia (jeśli tak to jakie)?

Wnioskodawczyni, nie zamierza ponosić żadnych dodatkowych kosztów związanych z przygotowaniem działki nr (…) do sprzedaży w celu jej uatrakcyjnienia.

W piśmie z 29 grudnia 2025 r. uzupełniła Pani złożony wniosek wskazując, że w okresie ostatnich 10-lat nie sprzedała żadnej nieruchomości.

W kontekście motywów planowanej obecnie sprzedaży Wnioskodawczyni wyjaśnia dodatkowo, że stan zdrowia właścicielki oraz wiek uniemożliwiają prowadzenie gospodarstwa rolnego.

Ponadto sprzedaż działki objętej wnioskiem jest motywowana obowiązkiem zapewnienia córce środków na godne życie. Córka - rocznik (...) posiada decyzję organu rentowego o przyznaniu renty z tytułu niezdolności do pracy z dnia (...) r. (znak (...)).

Wysokość renty córki nie pozwala na samodzielną egzystencję, tj. pokrycie kosztów związanych z miejscem zamieszkania, kupno leków, opiekę lekarską, w tym koszty związane z konieczną terapią, wyżywienie oraz ubiór. Córka od urodzenia po dzień dzisiejszy wspólnie zamieszkuje z Wnioskodawczynią (właścicielką gospodarstwa). I to Wnioskodawczyni ze swojej emerytury wspiera finansowo córkę i z trudem pokrywa większość wydatków związanych z utrzymaniem domu. Po śmierci Wnioskodawczyni, córka zostanie pozbawiona tego wsparcia finansowego.

W celu zabezpieczenia godnego życia córce, matka decyduje się na sprzedaż nieruchomości rolnej. I jest to jedna możliwość aby córka miała zapewnione środki finansowe na życie po śmierci matki.

W kontekście pytania oznaczonego numerem 7 w wezwaniu Wnioskodawczyni pragnie jeszcze doprecyzować, że Decyzją Prezydenta (...) nr (...) z dnia (...) r. polegającą na rozbudowie dróg gminnych z działki (…) (aktualny numer (…)) wyodrębniono (…) m kw. (poszerzenie chodnika). Istnieją również w planie rezerwacje terenu pod drogę lokalną oraz planowaną, tzw. „(...)”.

W odniesieniu do pytania oznaczonego numerem 14 w wezwaniu Wnioskodawczyni wskazuje, że w (…) roku z działki (wówczas numer …) została wydzielona działka gruntu o pow. (…) ha.

Mapa sytuacyjna nieruchomości z projektem podziału przyjęta została do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu (...) roku pod numerem (...).

Podział nieruchomości uwidoczniony na mapie został zatwierdzony ostateczna decyzją nr (...) prezydenta Miasta z dnia (...) roku. Wyodrębniona została działka (…) i następnie sprzedana z zamiarem przeznaczenia środków finansowych na częściową spłatę brata.

Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) Wydział Cywilny, sygn. akt (...) zasądzić od A. na rzecz (...) kwotę (...) zł płatną w terminie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia tytułem spłaty.

Pytanie w podatku od towarów i usług (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 3 grudnia 2025 r.)

Czy w przedstawionym stanie faktycznym planowana sprzedaż Działki nr (…) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), jako czynność wykonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 3 grudnia 2025 r.)

Zdaniem Wnioskodawczyni planowana sprzedaż Działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Transakcja ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym, okazjonalnie, a Wnioskodawczyni nie będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Jednak aby dana czynność podlegała VAT, musi być wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT (art. 15 ust. 1 ustawy o VAT).

Art. 15 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że przez działalność gospodarczą rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, prowadzoną w sposób ciągły i zorganizowany dla celów zarobkowych. Co istotne, nawet jednorazowa czynność może zostać uznana za działalność gospodarczą, jeżeli okoliczności towarzyszące wskazują na zamiar jej wykonywania w sposób częstotliwy (powtarzalny).

W realiach niniejszej sprawy jednak brak jest cech ciągłości i powtarzalności, ponieważ sprzedaż ma charakter jednorazowy, incydentalny.

Wnioskodawczyni nie prowadzi zorganizowanej aktywności handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami. Jest osobą prywatną (emerytką), która sprzedaje prywatny majątek. W ciągu ostatnich lat dokonała tylko jednej innej sprzedaży nieruchomości, a zatem brak jest jakiejkolwiek ciągłości czy seryjności w działaniach Wnioskodawczyni. Ponadto nieruchomość została nabyta wiele lat temu w drodze darowizny i przekazania gospodarstwa, a więc przedmiotowa Działka nie była nabyta z zamiarem odsprzedaży.

Należy bowiem mieć na uwadze, że jeżeli grunt stanowi majątek osobisty nabyty bez intencji odsprzedaży, to jego zbycie co do zasady nie stanowi działalności gospodarczej, niezależnie od tego czy sprzedaż będzie jednorazowa czy wielokrotna.

Kluczowe znaczenie ma ocena, czy sprzedający podejmuje aktywne działania typowe dla profesjonalistów zajmujących się handlem nieruchomościami (np. deweloperów). Utrwalone orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej powoływany jako: „TSUE”) wytycza granicę między zarządem majątkiem prywatnym a działalnością gospodarczą. W szczególności w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C‑180/10 i C‑181/10 (Słaby i Kuć) TSUE stwierdził, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nieruchomości nie przesądzają jeszcze o uznaniu ich za działalność gospodarczą, ponieważ nawet liczne transakcje mogą mieścić się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Decydujące znaczenie mają natomiast aktywne działania wykraczające poza typowe wykonywanie prawa własności. TSUE wskazał, że o „przekroczeniu granicy” świadczy podejmowanie przez właściciela aktywności porównywalnych do działań podmiotów profesjonalnych, np. uzbrajanie terenu (doprowadzenie infrastruktury), przygotowanie terenu pod inwestycje (np. podział na liczne działki, budowa dróg) czy prowadzenie intensywnego marketingu sprzedaży. Takie zorganizowane działania oznaczają prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami - wówczas sprzedaż podlega VAT. Natomiast brak tego rodzaju aktywności po stronie sprzedającego przemawia za uznaniem, że sprzedaż ma charakter prywatny i pozostaje poza zakresem VAT.

W niniejszej sprawie nie występują przesłanki świadczące o zorganizowanej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w zakresie obrotu nieruchomościami:

a) Ograniczony zakres działań przygotowawczych:

Wnioskodawczyni (za pośrednictwem syna) podjęła jedynie podstawowe działania administracyjne w celu zwiększenia atrakcyjności działki dla potencjalnego nabywcy (uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, wyłączenie z produkcji rolnej, pozwolenie na budowę). Nie doszło do faktycznego „uzbrojenia” terenu w infrastrukturę, budowy dróg dojazdowych ani innych prac inwestycyjnych typowych dla deweloperów. Uzyskanie pewnych decyzji administracyjnych, choć podnosi wartość nieruchomości, jest racjonalnym działaniem właściciela chcącego korzystnie sprzedać swój majątek i samo w sobie nie świadczy jeszcze o profesjonalizacji działalności. Potwierdza to linia interpretacyjna Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej oraz orzecznictwo sądowe, gdzie wskazuje się, że samo uzyskanie decyzji administracyjnych (np. warunków zabudowy), przy braku dalszych aktywnych działań inwestycyjnych, nie przesądza o posiadaniu statusu podatnika VAT.

W tym zakresie warto wskazać na interpretację z dnia 23 czerwca 2023 r., w której organ wskazał wprost (0114-KDIP1-1.4012.429.2018.6.MMA), że:

„W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż działek będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Poza zmianą przeznaczenia gruntu i jego podziałem nie podejmowała Pani działań przekraczających czynności standardowe, umożliwiające zbycie nieruchomości, jej uatrakcyjnienie, takie jak wyposażenie nieruchomości w infrastrukturę, szczególną promocję oferowanych działek, czy inne działania marketingowe. Przeczy temu również korzystanie w sprzedaży działek z pośrednictwa podmiotu prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą”.

W powołanej interpretacji, organ podkreślił, że zawarcie umowy z pośrednikiem i przeprowadzenie podziału geodezyjnego to działania jedynie umożliwiające sprzedaż nieruchomości, niewykraczające poza zwykłe czynności właścicielskie. W przedmiotowej sprawie warto zaznaczyć, że inicjatywa i finansowanie działań administracyjnych pochodziły od syna Wnioskodawczyni - co dodatkowo osłabia tezę, jakoby Wnioskodawczyni prowadziła zorganizowaną aktywność w tym zakresie.

b) Brak aktywnego marketingi i własnej sieci sprzedaży

Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie zamierza prowadzić samodzielnych działań marketingowych. Nie angażowała środków w reklamę oferty sprzedaży we własnym zakresie. Planuje skorzystać z usług profesjonalnego pośrednika, co jest typowym działaniem osoby prywatnej nieposiadającej doświadczenia na rynku nieruchomości.

Jak już wskazano na to powyżej, korzystanie z usług pośrednika nie przeczy prywatnemu charakterowi sprzedaży – przeciwnie, pokazuje że sprzedający nie dysponuje własną zorganizowaną siecią sprzedaży i polega na zewnętrznym podmiocie. Jest to normalne zachowanie właściciela prywatnego, a nie przedsiębiorcy handlującego nieruchomościami.

c) Incydentalny (jednorazowy) charakter transakcji sprzedaży

Planowana sprzedaż ma charakter jednorazowy. Wnioskodawczyni nie prowadzi regularnego obrotu gruntami. W przeszłości, w ciągu kilkudziesięciu lat posiadania tej nieruchomości, sprzedała jedynie raz wydzieloną niewielką część działki (co miało charakter incydentalny i podyktowane było względami osobistymi).

Brak jest zatem powtarzalności transakcji, która wskazywałaby na stałe, zarobkowe zajęcie w tym zakresie. Nawet gdyby w przyszłości Wnioskodawczyni sprzedała więcej działek (czego nie planuje), nie przesądza to automatycznie o działalności gospodarczej - sądy podkreślają, że nawet sprzedaż kilkunastu działek budowlanych powstałych z podziału gruntu rolnego nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej VAT. Tak, m.in. wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej powoływany jako: „NSA”) z dnia 17 lipca 2025 r. (sygn. akt I FSK 813/22), w którym wskazano, że:

„W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sam podział nieruchomości oraz uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy w celu uzyskania korzystniejszego finansowo efektu przy jej sprzedaży jest działaniem, które podejmować może także osoba dokonująca takiej sprzedaży w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Podejmowanie zabiegów w celu korzystnej sprzedaży nieruchomości nie mogą być automatycznie traktowane jako działalność w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Nie sposób wymagać, by planując zbycie nieruchomości właściciel dużej działki mógł się ograniczać jedynie do jej sprzedaży w całości tudzież przy niewielkim podziale, by nie przypisać mu profesjonalnej, ciągłej i zorganizowanej aktywności cechującej działalność podatnika VAT”.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego istotna dla oceny podjętych przez Skarżącego działań jest również okoliczność, że zamykały się one w ukierunkowaniu na sprzedaż jednego składnika majątkowego. Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynikało, by środki pozyskane ze sprzedaży Skarżący inwestował w kolejne nieruchomości, co nadawałoby działaniom Skarżącego charakter ciągły w zamiarze dokonywania profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Każdorazowo liczy się całokształt okoliczności. W przedmiotowym stanie faktycznym okoliczności wyraźnie wskazują na zwykłe wykonywanie prawa własności, a nie działalność deweloperską.

Kluczowe jest, że powyższe stanowi na dzień dzisiejszy ugruntowaną linię orzeczniczą sądów administracyjnych i warto w tym miejscu powołać, m.in. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 lipca 2025 r. (sygn. akt I SA/Po 328/25), wyrok WSA w Białymstoku z dnia 27 czerwca 2025 r. (sygn. akt I SA/Bk 207/25), czy też wyrok NSA z dnia 30 maja 2025 r. (sygn. akt I FSK 259/22).

Podsumowując, całokształt zebranych okoliczności - jednorazowość transakcji, brak cech ciągłości i zorganizowania, ograniczenie działań przygotowawczych do niezbędnych czynności administracyjnych, brak własnych działań marketingowych - prowadzi do wniosku, że Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Sprzedaż Działki stanowi realizację prywatnego prawa do rozporządzania majątkiem i nie będzie wykonywana przez podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. W konsekwencji czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Skoro planowana sprzedaż nieruchomości nastąpi poza zakresem ustawy o VAT (Wnioskodawczyni nie stanie się z tego tytułu podatnikiem VAT), Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do naliczenia ani zapłaty podatku VAT od tej transakcji. Sprzedaż nie będzie dokumentowana fakturą VAT, lecz aktem notarialnym przenoszącym własność.

Należy zauważyć, że w świetle aktualnych interpretacji indywidualnych organów skarbowych, opisany incydentalny charakter sprzedaży działki rolnej przez osobę fizyczną skutkuje brakiem opodatkowania VAT. Odnosząc się jeszcze dodatkowo, już wyłącznie do kwestii uzyskania warunków zabudowy dla przedmiotowej Działki warto podkreślić, że także ta czynność nie świadczy o działaniu przez Wnioskodawczynię w charakterze podatnika podatku VAT, co również potwierdzają organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego. Warto w tym miejscu wskazać na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 sierpnia 2025 r. (znak sprawy 0114-KDIP4-1.4012.300.2025.2.DP), w której w zasadzie w tożsamym stanie faktycznym stwierdzono, że:

„Zatem czynności, które Pani podjęła w celu sprzedaży działki objętej wnioskiem, nie świadczą o Pani aktywności jako podatnika podatku VAT. Nie wykonała Pani czynności typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców, w szczególności działań mających uatrakcyjnić działkę dla potencjalnych nabywców ani działań marketingowych. A zatem w związku ze sprzedażą działki (Pani udziału) nr 1 nie będzie Pani działać w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującego działalność gospodarczą wskazaną w art. 15 ust. 2 ustawy i transakcja ta nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem. Odnosząc się do Pani wątpliwości dotyczących warunków zabudowy ustalonych dla Pani działki w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego, należy zauważyć, że czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką VAT albo korzystać ze zwolnienia od opodatkowania. (…) Ponieważ planowana przez Panią transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, przepisy art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 2 pkt 33 ustawy nie znajdą zastosowania w Pani sprawie”.

Również najnowsze orzecznictwo sądów administracyjnych stoi na stanowisku, że sprzedaż majątku osobistego (nawet atrakcyjnego gruntu budowlanego) bez cech profesjonalnej działalności nie podlega VAT - przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 czerwca 2025 r. (sygn. I FSK 747/22) podkreślił konieczność indywidualnej oceny wszystkich okoliczności i stwierdził, że okazjonalna sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną, niewykazującą zorganizowanej aktywności handlowej, nie czyni jej podatnikiem VAT.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni, iż planowana sprzedaż Działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, w podatku od towarów i usług, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.):

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 5 ustawy:

Zgodnie z zapisem art. 2 pkt 15 ustawy:

Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:

Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy) uznać należy, że działalność rolnicza (art. 2 pkt 15 ustawy) mieści się w pojęciu działalności gospodarczej.

Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą).

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działka, będąca przedmiotem sprzedaży, wchodziła w skład gospodarstwa rolnego, które od (…) roku Wnioskodawczyni (jako współwłaścicielka) prowadziła wspólnie z mamą. Podstawą upraw była hodowla róż, także uprawa warzyw na potrzeby własne. Na gruncie pozostałym wysiewana była facelia, łubin, owies.

Po roku (...), z roku na rok Wnioskodawczyni ograniczała pracę w gospodarstwie ponieważ nie pozwalały na to obowiązki rodzinne i zawodowe (Wnioskodawczyni podjęła prace poza rolnictwem). Od tego czasu Wnioskodawczyni nie czerpała korzyści z upraw w gospodarstwie - ponosiła wyłącznie wydatki związane z koniecznymi remontami szklarni i uprawą pola, korzystając z pomocy istniejącego jeszcze wówczas kółka rolniczego.

U schyłku lat 90, sąsiad rozpoczął budowę domu, czym doprowadził do dewastacji całe gospodarstwo. Przez kolejne lata na ziemi ornej uprawiany był owies. Od kilku lat koszona jest trawa. Na potrzeby własne niewielki ogród warzywny.

Gospodarstwo zapewniało byt rodzinie Wnioskodawczyni mniej więcej do lat (...) r. Po tym czasie nie czerpano już dochodu ze sprzedaży kwiatów, ponieważ produkcja była nieopłacalna. Stan zdrowia mamy Wnioskodawczyni nie pozwalał na pracę w gospodarstwie, a Wnioskodawczyni rozpoczęła pracę poza rolnictwem. Wnioskodawczyni nie była i nie jest rolnikiem ryczałtowym, nie wykorzystywała działki również w działalności rolniczej jako rolnik ryczałtowy.

Od kilku lat gospodarstwo nie jest wykorzystywane w działalności rolniczej.

Działka nr (…) (dawniej o numerze nr ew. …) objęta była miejscowym planem zagospodarowania, który wygasł (...) roku. Od tego czasu dla działki nr (…) nie obowiązywał plan miejscowy. Działka nie została objęta planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym przez Radę Gminy, co związane było z wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na Uchwałę Rady Gminy, utrzymującą rezerwę terenu na przebieg linii 400 KV, także i na części działki Wnioskodawczyni (skargę ponadto wniosły jeszcze inne osoby). Wyrok NSA stwierdził nieważność zaskarżonej Uchwały ale nowy plan uchwalony rok wcześniej nie objął działki Wnioskodawczyni.

Od (…) r. Wnioskodawczyni podejmowała starania o przywrócenie do planu, wysyłała w tej sprawie pisma, m.in. do Rady (...), kolejnych dyrektorów Biura Architektury i Planowania Przestrzennego, do Zarządu Gminy, potem (...) lecz bezskutecznie.

W związku z tym, po 15 latach starań o przywrócenie do planu Wnioskodawczyni upoważniła syna aby wystąpił o warunki zabudowy. Dzięki uzyskanym warunkom zabudowy działka została przywrócona do planu i otrzymała tak sam status, jak działki innych gospodarzy. Syn pokrył wszelkie koszty związane z uzyskaniem warunków zabudowy, ponieważ sytuacja finansowa Wnioskodawczyni na pokrycie tych kosztów nie pozwalała.

Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działki, jak również nie zamierza ponosić żadnych dodatkowych kosztów związanych z przygotowaniem działki nr (…) do sprzedaży w celu jej uatrakcyjnienia.

Wnioskodawczyni wyjaśniła dodatkowo, że stan zdrowia oraz wiek uniemożliwiają jej prowadzenie gospodarstwa rolnego. Ponadto, sprzedaż działki motywowana jest obowiązkiem zapewnienia córce (której przyznana została renta z tytułu niezdolności do pracy) środków na godne życie.

Wysokość renty córki nie pozwala na jej samodzielną egzystencję, która od urodzenia zamieszkuje wspólnie z Wnioskodawczynią (właścicielką gospodarstwa). I to Wnioskodawczyni ze swojej emerytury wspiera finansowo córkę i z trudem pokrywa większość wydatków związanych z utrzymaniem domu. Po śmierci Wnioskodawczyni, córka zostanie pozbawiona tego wsparcia finansowego.

W celu zabezpieczenia godnego życia córce, Wnioskodawczyni decyduje się na sprzedaż nieruchomości rolnej, gdyż jest to jedyna możliwość aby córka miała zapewnione środki finansowe na życie po śmierci matki.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii czy planowana sprzedaż Działki nr (…) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), jako czynność wykonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że powołane wyżej orzeczenie TSUE w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 odnosi się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT, tj. rolnika ryczałtowego. Orzeczenie TSUE odnosi się zatem wyłącznie do sytuacji, gdy sprzedaży gruntów dokonuje rolnik ryczałtowy lub osoba fizyczna z majątku prywatnego. W tych okolicznościach TSUE zaleca badać okoliczności w jakich następuje zbycie gruntów, tj. czy zbywca podejmuje czynności zbliżone do tych, jakie wykonują podmioty profesjonalnie zajmujące się handlem nieruchomościami, np. podział, uzbrojenie terenu, wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, wydzielenie dróg wewnętrznych, czy działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek. Nie ma ono natomiast odniesienia do okoliczności, takich jak w analizowanym przypadku a mianowicie, gdy przedmiotem dostawy będzie działka wykorzystywana w działalności gospodarczej (rolniczej).

Jak wynika z wyroku TSUE w sprawie C-291/92 „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem w tej sytuacji nie można mówić o sprzedaży „majątku prywatnego”.

Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w związku ze sprzedażą działki gruntu nr (…), Sprzedająca będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.

Sposób wykorzystywania przez Wnioskodawczynię działki (wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego), spowodował, że była ona wykorzystywana w działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego.

Powyższe okoliczności wskazują, że działka nr (…), którą Wnioskodawczyni ma zamiar sprzedać, stanowiła składnik majątku służący prowadzeniu działalności gospodarczej, którą – w rozumieniu ustawy – jest również działalność rolnicza.

Zatem sprzedaż działki nr (…), wykorzystywanej w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że dostawa działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Zatem, Pani stanowisko, w myśl którego planowana sprzedaż Działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zadanego pytania w zakresie podatku od towarów i usług) tj. podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Pani, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie nadmienia się, że interpretacja nie wywrze skutków prawnych gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy.

Odnośnie powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Natomiast odnośnie przywołanych przez Panią wyroków sądów należy zauważyć, że wyroki sądów to rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów sądowych). W związku z powyższym, nie negując orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca wyroku zamyka się w obrębie sprawy, w której została wydana.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.