Postanowienie SN z dnia 23 grudnia 2025 r., sygn. V KB 152/25
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
w sprawie C.F.
oskarżonego z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.
z wniosku obrońcy oskarżonego o zbadanie spełnienia przez sędziego SN M.B. wymogów niezawisłości i bezstronności (art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym),
w przedmiocie wniosków oskarżonego o wyłączenie od udziału w sprawie o sygn. akt V KB 152/25 SSN M.M. oraz pozostałych członków składu orzekającego wylosowanego do rozpoznania sprawy, tj. SSN J.N., K.Z., S.S. oraz D.P.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 23 grudnia 2025 r.
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W związku z wyznaczeniem w drodze losowania do składu orzekającego w przedmiocie wniosku obrońcy oskarżonego C.F. o zbadanie spełnienia przez sędziego SN M.B. wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jej powołaniu i postępowania po powołaniu na podstawie art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2024 r. poz. 622 t.j.) w sprawie o sygn. akt V KB 152/25, oskarżony (strona) w dniu 11 września 2025 r. (prezentata) wystąpił do Sądu Najwyższego z pięcioma wnioskami datowanymi na dzień 8 września 2025 r. o wyłączenie od udziału w sprawie SSN M.M. oraz pozostałych członków składu orzekającego wylosowanego do rozpoznania sprawy, tj. SSN J.N., K.Z., S.S. oraz D.P. na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. We wszystkich wnioskach, w istocie tożsamych w swej treści, jego Autor wskazał, że udział w składzie orzekającym ww. sędziów rażąco narusza jego prawo jako strony do sądu niezawisłego i bezstronnego w myśl gwarancyjnych norm sprawiedliwości proceduralnej wyrażonych w art. 45 Konstytucji RP i art. 6 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, i nie gwarantuje rzetelnego procesu. Z uwagi na interes publiczny i osobisty jako strony postępowania, kierując się też dobrem wymiaru sprawiedliwości oraz potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa obrotu prawnego, oskarżony wniósł o skierowanie wniosków do rozpoznania /1/ w jednostce organizacyjnej Sądu Najwyższego, której status nie jest kwestionowany oraz /2/ sędziemu lub sędziom, których status nie jest kwestionowany, po to, aby orzeczenie wydane na skutek wniosku nie było uznane w przyszłości za wadliwie i nie było podważone. W uzasadnieniach wniosków, powołując się m. in. na uchwałę składu połączonych Izb Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20, oskarżony uznał skład orzekający wyznaczony w drodze losowania w sprawie o sygn. akt V KB 152/25 za nieprawidłowy ze względu na udział w nim sędziów Sądu Najwyższego, powołanych do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w sposób określony w ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 3). Okoliczność ta, zdaniem oskarżonego, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą w postaci nienależytej obsady sądu, określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
