Wyrok SN z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. III USKP 17/25
Pojęcie „podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w danym miesiącu" użyte w art. 9 ust. 2c ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych należy rozumieć jako wynagrodzenie wynikające z treści umowy zlecenia i faktycznego jej wykonywania w tym miesiącu, a nie jako przychód zdefiniowany w art. 4 pkt 9 tej ustawy, tj. wynagrodzenie faktycznie wypłacone lub postawione do dyspozycji zleceniobiorcy. Podstawę wymiaru składek w danym miesiącu stanowi zatem iloczyn umówionej stawki godzinowej i liczby godzin przepracowanych w tym miesiącu, niezależnie od terminu płatności wynagrodzenia uzgodnionego przez strony umowy. Porównanie tej podstawy z kwotą minimalnego wynagrodzenia za pracę następuje w ujęciu miesięcznym, a osiągnięcie łącznej podstawy wymiaru składek z wszystkich tytułów na poziomie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę wyłącza zastosowanie art. 9 ust. 2c ustawy systemowej i dopiero wówczas zleceniobiorca może skorzystać z prawa wyboru tytułu ubezpieczenia przewidzianego w art. 9 ust. 2 tej ustawy.
Teza AI
Istota problemu
Sprawa dotyczyła wykładni art. 9 ust. 2c ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w kontekście rozstrzygania zbiegu tytułów ubezpieczeń przy wykonywaniu przez zleceniobiorcę równocześnie kilku umów zlecenia. Problem prawny sprowadzał się do ustalenia, czy użyte w tym przepisie pojęcie „podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w danym miesiącu" należy rozumieć jako faktycznie wypłacony przychód (wynagrodzenie otrzymane w danym miesiącu kalendarzowym), czy też jako wynagrodzenie wynikające z treści umowy i faktycznego jej wykonywania w tym miesiącu — niezależnie od umówionego terminu wypłaty.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając za wadliwe przyjęcie, że o obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu kolejnej umowy zlecenia decyduje faktyczny przychód wypłacony w danym miesiącu. Sąd Najwyższy stwierdził, że pojęcie podstawy wymiaru składek z art. 9 ust. 2c ustawy systemowej ma odrębną treść normatywną od pojęcia przychodu z art. 18 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 9 tej ustawy i należy je wiązać z wynagrodzeniem należnym za pracę faktycznie wykonaną w danym miesiącu — rozumianym jako iloczyn umówionej stawki godzinowej i liczby godzin przepracowanych w tym miesiącu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
