Interpretacja indywidualna z dnia 6 lutego 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.945.2024.2.KW

Istota problemu

Główny problem prawny dotyczył kwestii, czy zwrot poniesionych przez Spółkę na rzecz klienta wydatków z tytułu należności celno-podatkowych powinien być wliczony do podstawy opodatkowania podatkiem VAT. Spółka jako pełnomocnik klienta uiszcza opłaty celne i podatki, które następnie klient jej zwraca, pytając, czy takie kwoty stanowią element wynagrodzenia zwiększający podstawę opodatkowania.

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy uznał, że zwrot wydatków poniesionych przez Spółkę w imieniu klienta nie stanowi elementu wynagrodzenia i nie jest wliczany do podstawy opodatkowania VAT, pod warunkiem spełnienia określonych warunków. Kluczowym było ustalenie, że Spółka działa w imieniu i na rzecz klienta, a podstawą jest rzeczywisty zwrot poniesionych kosztów, które nie stanowią świadczenia pomocniczego. Organ argumentował, że Spółka musi prowadzić odpowiednie ewidencje VAT i że kwoty zwracane nie mieszczą się w podstawie opodatkowania, co jest zgodne z art. 29a ust. 7 ustawy o VAT oraz Dyrektywą 2006/112/WE.