Ulga podatkowa jako narzędzie ochrony społecznej i indywidualnej w świetle art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej - Wyrok NSA z dnia 5 marca 2024 r., sygn. III FSK 4885/21
Ulgi podatkowe wymienione w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej nie stanowią przywileju samego w sobie. Jest to forma pomocy udzielonej przez państwo podatnikowi po to, by poprzez stosowanie zasady (egzekwowanie podatku) nie doprowadzić do skutków niepożądanych z punktu widzenia, tak społecznego, jak i indywidualnego, odnoszącego się do osoby podatnika oraz jego najbliższych, a także osób zależnych od podatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Anna Dalkowska (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Agnieszka Olesińska, Protokolant Marta Koźlik, , po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Gminnej Spółdzielni "S." w A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Lu 125/21 w sprawie ze skargi Gminnej Spółdzielni "S." w A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2020 r. nr SKO.41/3043/P/2020 w przedmiocie ulgi płatniczej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji.
1.1. Wyrokiem z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Lu 125/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Gminnej Spółdzielni "S." w A. (dalej: "Skarżąca", "Spółdzielnia") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2020 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej.
1.2. Decyzją z dnia 20 sierpnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza A. odmawiającą Gminnej spółdzielni umorzenia zaległości z tytułu rat podatku od nieruchomości za marzec, kwiecień i maj 2020 r. w łącznej wysokości 17.805 zł. W uzasadnieniu tej treści rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że we wniosku o umorzenie zaległości z tytułu rat podatku od nieruchomości za marzec, kwiecień i maj 2020 r. spółdzielnia powołała się na poważne straty spowodowane przez pandemię, która wymusiła wyłączenie z działalności gospodarczej pomieszczeń sklepowych, barowych i domu weselnego oraz odstąpienie od pobierania czynszu za najem lokali użytkowych. W ocenie organu, podobnie jak organu pierwszej instancji, rozpatrywany wniosek spółdzielni w istocie ma za przedmiot pomoc de minimis w świetle art. 3 i art. 6 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 1407/2013 w sprawie zastosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz.U.UE.L.2013.352.1 ze zm.) w powiązaniu z art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U.2021.743) oraz z art. 67b § 1 pkt ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., dalej: "o.p."). Organ stwierdził, że wnioskowane umorzenie zaległości podatkowych prowadzi do: - uprzywilejowania spółdzielni kosztem środków publicznych; - uzyskania w ten sposób przez spółdzielnię wymiernej korzyści; - wzmocnienia jej pozycji w stosunkach handlowych w obrębie Unii Europejskiej. W rezultacie organ nie zgodził się ze spółdzielnią, która przekonywała, że wnioskowana ulga nie jest pomocą publiczną, a jej przyznanie uzasadnia już tylko COVID-19.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
