Logo Platforma Księgowych i Kadrowych
    Pokaż wyniki dla:
    Pokaż wyniki dla:
    uźytkownik Zaloguj się koszyk Kup dostęp
    • Twój panel
    • Tematyka
      • Podatki (614964)
      • Kadry i płace (26545)
      • Obrót gospodarczy (90171)
      • Rachunkowość firm (3931)
      • Ubezpieczenia (36497)
    • Aktualności
    • Kalkulatory
    • Porady i artykuły
    • Tematy na czasie
      • NOWY STAŻ PRACY
      • ZMIANY 2026
      • KSeF 2026
    • Czasopisma
    • Akty prawne
    • Interpretacje
    • Orzeczenia
    • Formularze
    • Wskaźniki i stawki
    • Narzędzia i programy
      • Kursy walut
      • PKD
      • PKWiU 2015
      • KŚT ze stawkami amortyzacji
    • Terminarz
    • Wideoporady
    22.05.2024

    Postanowienie SN z dnia 22 maja 2024 r., sygn. III USK 204/23

    Sąd Najwyższy w składzie:

    SSN Romualda Spyt

    w sprawie z odwołania B. O. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego B. K.
    ‎od decyzji Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O.
    ‎o ustalenie niepełnosprawności,
    ‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 maja 2024 r.,
    ‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
    ‎z dnia 25 października 2022 r., sygn. akt V Ua 53/22,

    1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

    2. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Opolu na rzecz radcy prawnego W. P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej odwołującemu się w postępowaniu kasacyjnym, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług.

    UZASADNIENIE

    Małoletni B. O., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego matkę B. K., odwołał się od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w O., z dnia 30 marca 2020 r., wnosząc o zmianę orzeczenia w zakresie wskazania ujętego w pkt 7 i ustalenie, iż jako osoba niepełnosprawna wymaga stałej łub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.

    Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Opolu oddalił odwołanie B. O. od powyższej decyzji.

    Sąd Okręgowy w Opolu, wyrokiem z dnia 25 października 2022 r., oddalił apelację odwołującego się od wyroku Sądu Rejonowego.

    W sprawie, na podstawie opinii biegłych – lekarzy i psychologa, ustalono, że małoletni aktualnie lat 13, przejawiał zaburzenia rozwojowe od okresu przedszkolnego. Posiadał orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. W 2017 r. i 2019 r. był hospitalizowany w Oddziale Neurologii dla Dzieci i Młodzieży Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w O.. Ponadto małoletni został objęty leczeniem w Poradni Zdrowia Psychicznego w O.. Aktualnie małoletni uczęszcza do szkoły, uczestniczy w zajęciach z klasą. U wnioskodawcy rozpoznaje się upośledzenie intelektualne w stopniu lekkim, nadpobudliwość psychoruchową. Z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim jest objęty indywidualnym programem edukacyjno-terapeutycznym, uczestniczy w zajęciach rewalidacyjnych. Małoletni jest samodzielny w zakresie samoobsługi - wykazuje zdolność do ubierania się, mycia, obsługi w toalecie, spożywania posiłków. Całokształt obrazu klinicznego uzasadnia zaliczenie małoletniego do osób niepełnosprawnych. Dziecko wymaga pomocy polegającej na udzieleniu wsparcia, współdziałaniu w procesie terapii, edukacji oraz w pełnieniu ról społecznych właściwych dla każdego człowieka, zależnych od wieku, płci, czynników społecznych i kulturowych (konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji). Nie wymaga jednak konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Nie jest osobą w pełni zależną od osób trzecich w zakresie podstawowej samoobsługi czy komunikacji. Sąd Okręgowy stwierdził, że ocena stopnia niepełnosprawności odwołującego się została dokonana przez biegłych posiadających fachową wiedzę medyczną i według wytycznych przedstawionych w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2020 r., I UK 101/19. Dlatego Sąd zaakceptował stanowisko Sądu pierwszej instancji, że B. O. nie wymaga sprawowania nad nim stałej lub długotrwałej opieki, bądź pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, albowiem jest zdolny do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, takich jak: samoobsługa, samodzielne poruszanie się, komunikowanie z otoczeniem, co nie powoduje konieczności zapewnienia mu stałej opieki lub pomocy, w sposób przewyższający zakres opieki nad zdrowym dzieckiem w danym wieku (art. 4a ust. 1 a contrario ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jednolity tekst: Dz.U. z 2024 r., poz. 44; dalej ustawa o rehabilitacji).

    ikona kłódki
    Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

    Już dziś zamów dostęp
    do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

    • Codzienne aktualności prawne
    • Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
    • Bogatą bibliotekę materiałów wideo
    • Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
    Masz już konto? Zaloguj się
    Kup dostęp
    ikona kłódki
    Funkcjonalności dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

    Już dziś zamów dostęp
    do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

    • Codzienne aktualności prawne
    • Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
    • Bogatą bibliotekę materiałów wideo
    • Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
    Masz już konto? Zaloguj się
    Kup dostęp
    • INFOR.PL
    • INFORLEX
    • GAZETA PRAWNA
    • INFORORGANIZER
    • SKLEP
    Copyright © 2026 INFOR PL S.A.