Postanowienie SN z dnia 10 kwietnia 2024 r., sygn. II USK 256/23
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Romuald Dalewski
w sprawie z odwołania R. J.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji
o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 kwietnia 2024 r.,
skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 6 marca 2023 r., sygn. akt III AUa 789/21,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, wraz odsetkami, o których mowa w art. 98 § 1 kpc, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie decyzją z 5 lipca 2017 r., po uzyskaniu 7 kwietnia 2017 r. z Instytutu Pamięci Narodowej informacji o przebiegu służby R. J., ponownie ustalił wysokość jego policyjnej renty inwalidzkiej, określając jej wysokość od 1 października 2017 r. na kwotę 0,00 zł. Wysokość renty została podwyższona do kwoty 750,00 zł.
Równocześnie, decyzją z 5 lipca 2017 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie, po uzyskaniu 7 kwietnia 2017 r. z Instytutu Pamięci Narodowej informacji o przebiegu służby R. J., ponownie ustalił wysokość jego emerytury policyjnej, określając jej wysokość od 1 października 2017 r. na kwotę 2.069,02 zł.
Od powyższych decyzji odwołał się ubezpieczony R. J., wnosząc o przywrócenie prawa do świadczeń w dotychczasowej wysokości.
Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z 4 lutego 2021 r., w pkt 1 oddalił odwołania i w pkt 2 orzekł o kosztach postępowania.
Sąd Okręgowy podniósł, iż dokonując analizy prawnej niniejszej sprawy, miał na uwadze treść uchwały Sądu Najwyższego z 16 września 2020 r., podjętej w sprawie o sygn. akt III UZP 1/20. Sąd Najwyższy stwierdził wówczas, że kryterium „służby na rzecz totalitarnego państwa” określone w art. 13b ust. I ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 2020 r., poz. 723) powinno być oceniane na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w tym także na podstawie indywidualnych czynów i ich weryfikacji pod kątem naruszenia podstawowych praw i wolności człowieka.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
