Postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2022 r., sygn. III OSK 1164/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie: sędzia NSA Rafał Stasikowski sędzia del. WSA Beata Jezielska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Ke 600/18 w sprawie ze skargi Skarbu Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 20 lipca 2018 r. Nr SKO.PW-61/1300/31/2018 w przedmiocie nakazu wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na gruncie oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 grudnia 2018 r. (sygn. akt II SA/Ke 600/118) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpoznaniu skargi Skarbu Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 20 lipca 2018 r. w przedmiocie nakazu wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na gruncie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity na dzień orzekania przez WSA Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), oddalił skargę. Wyrok ten zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją z 20 lipca 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 uchyliło decyzję Prezydenta Miasta [...] z 14 marca 2018 r., odmawiającą nałożenia na Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad obowiązku wykonania urządzeń zapobiegających szkodom i zobowiązało Skarb Państwa - Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad do wykonania urządzeń odprowadzających wody opadowe wypływające z przepustu pod nową trasą szybkiego ruchu S-7 do wymagającego zaprojektowania i wykonania zbiornika ścieków deszczowych, następnie projektowanym krytym kanałem przez tereny budowlane do istniejącego przepustu drogowego o średnicy 100 cm pod starą trasą S-7 i dalej istniejącym rowem otwartym do odbiornika, czyli lewostronnego dopływu rzeki [...], określając sposób odprowadzania ścieków deszczowych oraz urządzenia, jakie należy wykonać. W uzasadnieniu decyzji podano, że zastosowanie w sprawie miał art. 29 ust. 3 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r. poz. 1121, dalej jako P.w. z 2001 r.), gdyż postępowanie w sprawie zostało wszczęte w dniu 5 listopada 2014 r., tj. w dacie obowiązywania ustawy P.w. z 2001 r., a zgodnie z art. 545 ust. 4 ustawy z 20 lipca 2017 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 1566, dalej jako: P.w. z 2017 r. ), przepisy P.w. z 2001 r. znajdują zastosowanie do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy. Organ stwierdził, że okolicznością bezsporną jest, że na skutek wybudowania drogi szybkiego ruchu S-7 w miejscowości G., gm. L. zostały zmienione warunki przepływu wód z górnej partii zlewni do przepustu na tej drodze w km 529+440 oraz doszło do naruszenia stosunków wodnych, co powoduje szkodliwe oddziaływanie na wskazane w decyzji działki ewidencyjne. Powołując się na opinię biegłych podano, że wybudowanie przepustu pod drogą S-7 przez szerokie rozlewisko, które stanowiło formę zbiornika retencyjnego (spowolniającego spływ) dla wód spływających z górnej partii zlewni o bardzo dużych spadkach terenu wynoszących nawet 10%, spowodowało likwidację rozlewiska wód i szybkie jej odprowadzenie wybudowanym przepustem pod drogą S-7 na teren przedmiotowych działek. Spowodowało to zmianę warunków przepływu - przyspieszenie spływów. Wskazano, że wybudowanie drogi szybkiego ruchu S-7 spowodowało zmniejszenie powierzchni wsiąkania wody opadowej do gruntu, gdyż zabetonowana dla wsiąkania w grunty została powierzchnia terenu pod dwupasmówki na 9750 m2 i drogi serwisowe na 3750 m², co stanowi 4% zlewni topograficznej. Teren na którym wybudowano drogę szybkiego ruchu S-7, przed jej wybudowaniem pokryty był porostami, roślinami, krzewami co powodowało odpływ wód opadowych i zwiększało parowanie z powierzchni roślinnej. Dodatkowo przyspieszenie odpływu z analizowanej zlewni związane z wybudowaniem drogi S-7 stanowią wyasfaltowane drogi serwisowe i rowy przydrożne. Wskazano, że rozwiązanie problemu zakłócania stosunków wodnych poprzez wykonanie zaproponowanych przez biegłych urządzeń, miałoby objąć grunty należące do Gminy, a także stanowiące własność uczestniczki postępowania, która w trakcie oględzin zgodziła się na udostępnienie swojej działki w celu wykonania urządzeń zapobiegających zalewaniu. Natomiast przedstawiciele GDDKiA Oddział w Kielcach poinformowali, że przystąpią do działań zmierzających w kierunku rozwiązania zaistniałego problemu po otrzymaniu prawomocnej decyzji. Podniesiono, że przesłanki warunkujące wydanie jednego z nakazów, o jakich mowa w art. 29 ust. 3 P.w. z 2001 r. zostały spełnione, a w związku z czym należało orzec o obowiązku wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Natomiast kwestia uzyskania tytułu prawnego do gruntów, na których urządzenia zapobiegające szkodom miałyby być wykonane, stanowi dalszy etap i leży w gestii zobowiązanego. Organ ma bowiem jedynie obowiązek sprecyzowania w decyzji obowiązków, o których orzeka w taki sposób, aby były one możliwe do wykonania, ale nie ma uprawnień do zobowiązania innych podmiotów do udostępnienia gruntów celem wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Przy czym brak uprawnień sprawcy zakłócenia stosunków wodnych do dysponowania gruntem w chwili orzekania przez organ nie przesądza a priori o tym, że decyzja nakładająca obowiązki na podstawie art. 29 ust. 3 P.w. z 2001 r. będzie niewykonalna, a jej niewykonalność będzie miała charakter trwały. Organ uznał też, że bez znaczenia jest przyczyna powstania szkody na nieruchomościach sąsiednich, a w szczególności okoliczność, czy urządzenie wodne (przepust, rów), zostało wykonane w sposób legalny, czy też bez wymaganych pozwoleń. Nie zmienia to faktu, że wykonanie obowiązku nałożonego decyzją wydaną na podstawie art. 29 ust. 3 P.w. z 2001 r. może wymagać stosownego zgłoszenia lub zgody właściwego organu na podstawie odrębnych przepisów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
