Wyrok NSA z dnia 6 września 2022 r., sygn. III FSK 901/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Anna Dalkowska, Sędzia WSA (del.) Paweł Dąbek, po rozpoznaniu w dniu 6 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 4101/17 w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 11 października 2017 r. nr 1401-IEW-4.4121.33.2017.4.MS w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 października 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 4101/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") oddalił skargę R. M. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor") z dnia 11 października 2017 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Skarżący zaskarżył go w całości i wniósł o jego uchylenie w całości oraz rozpoznanie sprawy, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA, zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej jako "p.p.s.a.") zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:
I. tj. naruszenie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., poprzez brak stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora, która została wydana na skutek tego, iż organ ten nie dostrzegł tego, że w sprawie zachodziły w oparciu o postanowienia art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacji podatkowej (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej w skrócie: "o.p.") w związku z art. 133 § 1 oraz w związku z art. 116 § 1 o.p. i art. 13 § 1 pkt 1 i pkt 2 lit a) i b) o.p. przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego W. (dalej: "Naczelnik") z dnia 12 lipca 2017 r., bowiem decyzja organu pierwszej instancji została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż orzekała o solidarnej ze spółką odpowiedzialności podatkowej Skarżącego, w sytuacji, gdy w chwili nakładania zobowiązania spółka nie istniała; powyższe naruszenie, zdaniem Skarżącego, miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do sytuacji, w której faktycznie wbrew obowiązującym unormowaniom art. 108 § 1 o.p. odpowiedzialność na Skarżącego została nałożona nie przez właściwy organ tj. Naczelnika, a przez organ odwoławczy;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
