Postanowienie SN z dnia 11 maja 2022 r., sygn. I CSK 516/22
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mariusz Łodko
w sprawie z powództwa E. Z.
przeciwko Gminie C.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt V AGa […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Gminy C. na rzecz E. Z. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwana Gmina C. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 8 lutego 2021 r. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 484 § 2 k.c. oraz art. 65 k.c.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie oraz zasądzenie od kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, w ramach którego, Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występują przewidziane w art. 398 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi do rozpoznania. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne (art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c.), które sprowadza się do wyjaśnienia: w jaki sposób następować powinna ocena stopnia wykonania zobowiązania o charakterze ciągłym (trwałym), w kontekście przewidzianej w art. 484 § 2 k.c. przesłanki zmniejszenia kary umownej - wykonania zobowiązania w znacznej części. Powołała się również na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 398 § 1 pkt 4 k.p.c.), ponieważ zaskarżone orzeczenie rażąco narusza prawo materialne. Wskazała, że Sąd Apelacyjny dokonując miarkowania kary umownej, pominął szereg okoliczności uzasadniających jej obniżenie, a orzekanie w tej kwestii wyłącznie przez Sąd drugiej instancji powoduje, że ocena nie podlega kontroli instancyjnej. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej wynika również z błędnej wykładni oświadczeń woli stron, oderwanej od treści samej umowy, która prowadzi do wniosku, że jedna strona umowy najmu nie miała możliwości rozwiązania umowy najmu bez narażenia się na obowiązek zapłaty kary umownej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
