Wyrok SN z dnia 29 marca 2022 r., sygn. II KK 337/21

Sygn. akt II KK 337/21

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)
‎SSN Dariusz Kala
‎SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)

Protokolant Katarzyna Wełpa

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej,
‎w sprawie J. S.
‎skazanego z art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎w dniu 29 marca 2022 r.,
‎kasacji, wniesionej przez obrońcę
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 22 lutego 2021 r., sygn. akt II AKa (…) zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 7 września 2020 r., sygn. akt XVIII K (…),

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 września 2020 r., sygn. akt XVIII K (…), J. S. został uznany za winnego tego, że w dniu 16 maja 2006 r. w W. na ul. T. działając wspólnie i w porozumieniu z M. B. dokonał pobicia M. D. w ten sposób, że J. S. skierował strumień gazu łzawiącego w stronę M. D., następnie wraz z M. B. zadawał mu kopnięcia i ciosy pięściami po całym ciele, po czym M. B. ugodził M. D. nożem w jego lewy bok powodując ranę kłutą o długości około 4 cm w V przestrzeni międzyżebrowej po stronie lewej w linii łopatkowej penetrującą do klatki piersiowej, powodującą odmę w lewej jamie opłucnej, tj. przestępstwa z art. 158 § 1 k.k. i za to wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności.

Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, w całości na niekorzyść oskarżonego. Zarzucił w niej błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na błędnej ocenie materiału dowodowego i uznaniu, że oskarżony, działając wspólnie i w porozumieniu z M. B., nie działał w zamiarze pozbawienia pokrzywdzonego życia, podczas gdy pełna i prawidłowa analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności treści rozmów prowadzonych przez J. S. i M. B. za pośrednictwem komunikatora G., z których jednoznacznie wynika, że oskarżony J. S. co najmniej godził się na pozbawienie życia pokrzywdzonego, przy czym obaj współsprawcy działali wedle ustalonego i akceptowanego przez siebie planu - z zamiarem pozbawienia życia pokrzywdzonego, które to uchybienie skutkowało przyjęciem błędnego opisu i kwalifikacji czynu przypisanego oskarżonemu jako przestępstwa z art. 158 § 1 k.k., podczas gdy zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się