Postanowienie SN z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. I PSK 217/21
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Romualda Spyt
w sprawie z powództwa P. P.
przeciwko G. Spółce Akcyjnej w K.
o ustalenie istnienia stosunku pracy, wynagrodzenie za pracę, odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 27 kwietnia 2022 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych w K.
z dnia 13 października 2020 r., sygn. akt X Pa (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od powoda P. P. na rzecz G. Spółki Akcyjnej w K. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powód P. P. domagał się ustalenia istnienia stosunku pracy, z pozwanym G. S.A. w K. w okresie od 12 października 2015 r. do 30 czerwca 2017 r., zasądzenia od pozwanego kwoty 701,17 zł tytułem niewypłaconej części wynagrodzenia za pracę za kwiecień 2016 r. wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 11 maja 2016 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia kwoty 1325,27 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę z dnia 12 października 2015 r. bez wypowiedzenia wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia niniejszego pisma do dnia zapłaty (żądanie to powód cofnął przed Sądem pierwszej instancji, na co pozwany wyraził zgodę).
Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Sąd Rejonowy w K.: oddalił powództwo o ustalenie istnienia stosunku pracy, umorzył postępowanie w zakresie żądania odszkodowania, sprawę w zakresie wynagrodzenia za kwiecień 2016 r. przekazał, do rozpoznania Wydziałowi Cywilnemu Sądu Rejonowego w K. oraz orzekł o kosztach postępowania.
Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 15 października 2020 r., oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego i rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, wniesionej przez powoda, zarzucono:
I.naruszenie prawa materialnego, tj.:
1.art. 22 § 1 i art. 22 § 1 k.p. w związku z art. 6 k.c. w związku z art. 300 k.p., przez ich błędne zastosowanie oraz przyjęcie, że stosunek prawny łączący strony nie wykazywał cech umowy o pracę, podczas gdy w relacji pomiędzy stronami przeważały elementy charakterystyczne dla umowy o pracę, albowiem powód był zobowiązany do wykonywania pracy osobiście (§ 5 umowy), miał wykonywać określone prace konserwatorskie (w szczególności konserwację pomieszczeń, maszyn i urządzeń należących do Spółki; pomagać w przygotowaniu i realizacji imprez masowych organizowanych przez Spółkę; przygotowywać oraz ewidencjonować odzież sportową I i II drużyny G., a także drużyny żeńskiej oraz drużyn młodzieżowych, w tym prać ją i suszyć), miał wypłacane stałe wynagrodzenie o określonej jednakowej kwocie co miesiąc do 10-go dnia każdego miesiąca, miał stawiać się do pracy pomiędzy godziną 9 a 15 (zgodnie z ustaleniami ustnymi z pracodawcą), miejsce realizacji umowy określono w § 3 umowy jako Stadion Miejski w K. lub inne miejsce wyznaczone, pracodawca dostarczył powodowi buty i „ubiór firmowy”, miał przełożonego w osobie G. G., powód musiał wskazywać, w jakich dniach będzie przebywał na urlopie, a za pracę w soboty oraz niedziele otrzymywał dni wolne w tygodniu pracy, był zastępowany pod swoją nieobecność, jak i zastępował innych pracowników, umowa była obszerniejsza w przeciwieństwie do umów pozostałych zleceniobiorców, pracodawca odprowadzał „składki chorobowe” powoda, pozwany gwarantował środki czystości oraz urządzenia do wykonywania poleceń objętych umową,
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
