Postanowienie SN z dnia 2 czerwca 2020 r., sygn. III PK 63/19
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Halina Kiryło
w sprawie z powództwa M. D.
przeciwko E. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w L.
o zadośćuczynienie z tytułu mobbingu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 2 czerwca 2020 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L.
z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt V Pa (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w L., w sprawie z powództwa M. D. przeciwko E. Sp. z o.o. w L. o zadośćuczynienie z tytułu mobbingu, na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 17 lipca 2018 r. (którym zasądzono od pozwanej na rzecz powoda kwotę 30.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 17 lipca 2018 r. tytułem zadośćuczynienia za stosowanie wobec niego mobbingu powodującego rozstrój zdrowia), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie l oddalił powództwo, w punkcie III zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, a w punkcie IV uchylił rozstrzygnięcie w nim zawarte oraz zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2.850 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Powód wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego, zaskarżając ten wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego: art. 94§ 2 i 3 k.p., przez uznanie, że przedmiotem oceny przez Sąd pierwszej instancji w sprawie była jakość pracy powoda, a nie zachowania przełożonej, a nadto uznanie, iż zachowania pracodawcy były zgodne z prawem i uprawnieniami wynikającymi ze stosunku pracy, które mają na celu podważanie kompetencji pracownika przez poddawanie w wątpliwość jego rzetelności, zarzucanie mu nieznajomości procedur, bezpodstawne wskazywanie, że niewłaściwie wykonuje swoje obowiązki, nieustanne wzywanie powoda do wyjaśnień nawet w stosunku do uprzednio zaakceptowanych protokołów, ciągłe kontrole, a także przeprowadzenie nieplanowanego audytu skierowanego przeciwko pracownikowi, a niemającego na celu zweryfikowanie poprawności procedur funkcjonujących w spółce, nie stanowią znamion mobbingu, a nadto że nie miały charakteru długotrwałego, mimo iż z materiału dowodowego wynika, że działania te trwały od co najmniej marca 2015 r., a już na pewno od czerwca 2015 r. do początku grudnia 2015 r., czyli przez ponad pół roku, a nadto przez twierdzenie, iż działania te powinny mieć również miejsce w stosunku do innych związków zawodowych, podczas gdy mobbing należy wykazać w stosunku do swojej osoby, a strona pozwana nie wykazała, by działania te nie były mobbingiem. Skarżący podniósł też zarzut naruszenia przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia: 1/ art. 387 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z art. 328 § 2 k.p.c., przez brak wskazania ustalenia faktów, które Sąd uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł i przyczyn, dla których innym odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, tj. z uzasadnienia Sądu drugiej instancji brak jest możliwości wywnioskowania, na jakiej podstawie uznał, że działania członka zarządu T. P. nie miały charakteru mobbingu, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i odmiennych ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, iż działania przełożonej powoda, choć z pozoru zgodne z prawem i uprawnieniami wynikającymi ze stosunku pracy, miały na celu nękanie i zastraszanie, co spowodowało u powoda zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, a zarzuty w stosunku do jego osoby dotyczące nieprawidłowości natury finansowej poskutkowały postrzeganiem powoda jako osoby niewiarygodnej, a nadto z uzasadnienia Sądu drugiej instancji nie wynika, na czym polega przekroczenie zasady swobodnej oceny materiału dowodowego dokonanej przez Sąd Rejonowy; 2/ art. 6 k.c., przez przyjęcie, że to pracownik ma udowodnić mobbing, to jest, że „pracownik dochodzący swoich praw przed sądem musi przytoczyć fakty wskazujące na mobbing. Tym samym to na nim spoczywa ciężar ich udowodnienia. Natomiast pracodawca chcąc uwolnić się od odpowiedzialności, powinien wykazać, że fakty te nie stanowią mobbingu.” Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie apelacji strony pozwanej i zasądzenie na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu apelacyjnym oraz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, ewentualnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
