Postanowienie SN z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. II PK 247/18
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Prusinowski
w sprawie z powództwa W. F.
przeciwko Politechnice (…) w W.
o ustalenie, przywrócenie do pracy, zadośćuczynienie, odszkodowanie, ekwiwalent za urlop wypoczynkowy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 25 lutego 2020 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt XXI Pa (…),
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
II. przyznaje radcy prawnemu I. G. od Skarbu Państwa - Sąd Okręgowy w W. tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie powoda w postępowaniu kasacyjnym 240 zł (dwieście czterdzieści) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację W.F. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie przeciwko Politechnice (…) w W. o ustalenie, przywrócenie do pracy, zadośćuczynienie, odszkodowanie, ekwiwalent za urlop wypoczynkowy.
Sąd Rejonowy uznał roszczenia powoda za niezasadne. W ocenie Sądu na podstawie dowodów zgromadzonych w toku postępowania nie można uznać, iż okres do 2 stycznia 2013 r. był okresem pracy w ramach stosunku pracy. Powód nie wykazał, aby w tym okresie jego czas pracy był wyznaczony przez pozwanego. Z zeznań świadków wynikało zaś, iż pozwany nie wyznaczał mu ani dni, ani godzin pracy, nie nadzorował tych godzin i nie rozliczał powoda. Sąd dodał, iż w tym okresie powód nie musiał podpisywać się na liście obecności. Zgodnie z umową, jaką strony zawarły, powód, gdyby spowodował szkodę pozwanemu, byłby zobowiązany do jej pokrycia w całości, co przy stosunku pracy nie byłoby możliwe. Wskazano ponadto, że powód nie wykazał również, iż w tym okresie świadczył pracę pod kierownictwem pozwanego. Zdaniem Sądu Rejonowego w okresie tym strony miały zamiar zawrzeć umowę zlecenia, bowiem powód wiedział, że zawarcie umowy o pracę poprzedzone jest stosowną procedurą. W konsekwencji Sąd Rejonowy wskazał, że pierwszą umową o pracę była umową na okres próbny, kolejne dwie mogły być zawarte na czas określony, zgodnie z art. 25 § 1 k.p. W ocenie Sądu nie było zatem podstaw, aby uznać, że ostatnia z umów na czas określony stała się umową na czas nieokreślony. Sąd Rejonowy stwierdził również, że powód nie wykazał, aby przerwa w zatrudnieniu około 2,5 miesięczna, była taką jedynie w celu obejścia przepisu art. 25 § 1 k.p. W ocenie Sądu pierwszej instancji powód nie wykazał także zasadności pozostałych roszczeń finansowych - odszkodowania za utracony zarobek w okresie, kiedy nie świadczył pracy oraz zadośćuczynienia. W zakresie roszczenia o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, Sąd ustalił, iż nierozliczony jeden dzień urlopu należy zakwalifikować jako urlop w okresie nieusprawiedliwionej nieobecności powoda, zgodnie z uprzednimi ustaleniami stron.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
