Interpretacja indywidualna z dnia 28 grudnia 2021 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.1010.2021.1.AD

Interpretacja indywidualna dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania zasądzonego zadośćuczynienia z tytułu niesłusznego tymczasowego aresztowania.

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania zasądzonego zadośćuczynienia z tytułu niesłusznego tymczasowego aresztowania jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania zasądzonego zadośćuczynienia z tytułu niesłusznego tymczasowego aresztowania.

Opis stanu faktycznego

Wyrokiem Sądu Apelacyjnego, zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Pana między innymi kwotę 392 843 zł 40 gr tytułem zadośćuczynienia otrzymanego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i dotyczącego korzyści tytułem utraconego zysku wraz z ustawowymi odsetkami w wysokości 2 057 zł 40 gr licząc od daty uprawomocnienia się wyroku (kwoty wpłynęły na Pana rachunek bankowy 9 stycznia 2020 r.).

Kwota ta dotyczyła zadośćuczynienia tytułem niesłusznego tymczasowego aresztowania. Podstawę prawną stanowi przepis art. 552 § 4 Kodeksu postępowania karnego, z zastosowaniem art. 361 § 1 Kodeksu cywilnego.

Wyjaśniając związek otrzymanego zadośćuczynienia w kwocie 392 843 zł 40 gr z prowadzoną działalnością gospodarczą wyjaśnia Pan, że to jest odszkodowanie, które rekompensuje każdy uszczerbek w Pana mieniu pozostający w związku przyczynowym z jego niewątpliwie niesłusznym tymczasowym aresztowaniem, zarówno w zakresie poniesionej straty, jak i utraconych korzyści.

Szkoda wynikająca z niesłusznego aresztowania jest różnicą w stanie majątkowym, jaki by istniał gdyby poszkodowanego nie pozbawiono wolności, a stanem rzeczywistym w chwili odzyskania wolności.