Interpretacja indywidualna z dnia 10 grudnia 2021 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.541.2021.2.MBD

W zakresie ustalenia, czy przychód osiągnięty w związku z zawarciem Umowy wykonania zobowiązania handlowego będzie dla Wnioskodawcy stanowił przychód z innych źródeł przychodów aniżeli zyski kapitałowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie  art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 lipca 2021 r. (data wpływu 21 października 2021 r.), uzupełnionym 17 i 23 listopada 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy przychód osiągnięty w związku z zawarciem Umowy wykonania zobowiązania handlowego będzie dla Wnioskodawcy stanowił przychód z innych źródeł przychodów aniżeli zyski kapitałowe – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy przychód osiągnięty w związku z zawarciem Umowy wykonania zobowiązania handlowego będzie dla Wnioskodawcy stanowił przychód z innych źródeł przychodów aniżeli zyski kapitałowe. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 16 listopada 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.541.2021.1.MBD wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 17 i 23 listopada 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we X (dalej „Spółka”, albo „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Polski. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży m.in. żywności oraz akcesoriów dla zwierząt (dalej: „Towary”). Większość ze znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy Towarów została nabyta przez Wnioskodawcę od podmiotów zajmujących się ich produkcją, bądź dystrybucją. Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą Towarów wyprodukowanych przez podmioty zewnętrzne. Od 2018 r. w ofercie Wnioskodawcy znajduje się również produkt w postaci silikonowego żwiru dla kotów (dalej: „Towar własny”). W związku z planowanym rozpoczęciem sprzedaży Towaru własnego Wnioskodawca złożył zgłoszenie w zakresie rejestracji znaku towarowego, którym opatrywane są Towary własne (dalej: „Znak towarowy”). W dniu 9 listopada 2017 r. Spółka uzyskała uprawnienie ochronne udzielone przez Urząd Patentowy. Znak towarowy został zastrzeżony na rzecz Wnioskodawcy do dnia 31 maja 2027 r. Spółka wytworzyła Znak towarowy w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z przyjętym modelem prowadzenia działalności gospodarczej Towary własne produkowane są przez podmiot zewnętrzny w stosunku do Wnioskodawcy. Towary własne opatrywane są wyłącznie Znakiem towarowym Spółki. W ramach prowadzonej działalności Spółka nabywa Towary oraz Towary własne od pomiotów trzecich. Z tytułu nabycia m.in. Towarów oraz Towarów własnych na Spółce spoczywają zobowiązania handlowe o zapłatę wynagrodzenia za dostarczone Towary oraz Towary własne. Z uwagi na zmniejszenie przychodów, na Spółce spoczywają nieuregulowane zobowiązania handlowe. Wobec spoczywających na Wnioskodawcy zobowiązaniach handlowych rozważa on uregulowanie ich w całości, bądź części względem jednego z kontrahentów w drodze spełnienia świadczenia zastępczego w postaci przeniesienia Znaku towarowego - w celu uregulowania zobowiązań handlowych spoczywających na Wnioskodawcy względem kontrahenta. Wnioskodawca zamierza uregulować spoczywające na nim zobowiązania handlowe na podstawie art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.; dalej: „k.c.”), w ten sposób, że w celu zwolnienia się z całości, bądź części zobowiązań handlowych spełni inne świadczenie, tj. przeniesie Znak towarowy na rzecz kontrahenta (dalej: „Umowa wykonania zobowiązania handlowego”). Na mocy zawartej Umowy wykonania zobowiązania handlowego wartość uregulowanego zobowiązania będzie wyższa aniżeli wartość rynkowa Znaku towarowego. Przeniesienie Znaku towarowego w ramach Umowy wykonania zobowiązania handlowego nastąpi za zgodą kontrahenta.