Prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia

Prawo do zasiłku chorobowego przysługuje, gdy niezdolność do pracy z powodu choroby powstała w czasie ubezpieczenia i trwa nieprzerwanie po jego ustaniu. Za okres po ustaniu ubezpieczenia chorobowego zasiłek ustala i wypłaca oddział ZUS, właściwy według miejsca zamieszkania osoby uprawnionej do zasiłku.

Jeżeli zatem pracownik zachoruje w czasie trwania stosunku pracy i choruje bez przerwy po jego rozwiązaniu, wówczas pracodawca, który jest płatnikiem świadczeń z ubezpieczenia chorobowego, wypłaca pracownikowi należne świadczenie - wynagrodzenie chorobowe albo zasiłek chorobowy do dnia rozwiązania umowy o pracę włącznie. Po wypłacie przysługującego świadczenia pracodawca przekazuje dokumentację (ZUS ZLA i ZUS Z-3) do oddziału ZUS właściwego według miejsca zamieszkania pracownika, w celu podjęcia dalszej wypłaty zasiłku chorobowego.

Pracownik ma prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu ubezpieczenia, nawet jeśli w danym roku kalendarzowym nie otrzymał wynagrodzenia za okres niezdolności do pracy spowodowanej chorobą bądź nie wykorzystał limitu 14/33 dni wypłaty wynagrodzenia chorobowego.

PRZYKŁAD

Pracownik w wieku 55 lat był niezdolny do pracy z powodu choroby od 17 lutego do 11 marca 2014 r. Jest to jego pierwsza niezdolność do pracy w tym roku. Zatrudnienie pracownika trwało do 20 lutego 2014 r. W czasie trwania zatrudnienia za okres od 17 do 20 lutego br. (4 dni) pracownik ma prawo do wynagrodzenia chorobowego. Wypłatę zasiłku chorobowego za okres po rozwiązaniu umowy o pracę pracodawca musi przekazać do ZUS według miejsca zamieszkania pracownika. Mimo że pracownik wykorzystał tylko 4 dni wynagrodzenia za czas choroby, ma prawo do zasiłku chorobowego od pierwszego dnia po ustaniu zatrudnieni, tj. od 21 lutego 2014 r.