do góry
Bezpłatny dostęp na 30 dni do INFORFK skorzystaj
Pobieranie danych...
Powrót do menu głównego
 
drukuj pomniejsz czcionkę pomniejsz czcionkę powiększ czcionkę
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń 12/2021, data dodania: 22.11.2021

Porada aktualna na dzień 08-12-2021

Jak uwzględnić w podstawie zasiłkowej dodatek funkcyjny, którego wypłaty czasowo zaprzestano

PROBLEM

Przeprowadzamy w naszej firmie audyt dotyczący ustalania wynagrodzeń, zasiłków i innych świadczeń przysługujących pracownikom za okres ostatnich 3 lat. Jeden z pracowników objęty audytem był niezdolny do pracy w styczniu 2021 r. Do ustalenia podstawy wymiaru jego świadczenia chorobowego zostało przyjęte wynagrodzenie za okres od stycznia do grudnia 2020 r.

Pracownik ten pobierał w 2020 r. dodatek funkcyjny, który jest pomniejszany o okresy niezdolności do pracy (nie jest wypłacany "obok" świadczeń chorobowych). Dodatek funkcyjny przysługiwał w okresie od stycznia do czerwca 2020 r., a od lipca do listopada 2020 r. pracownik nie miał do niego prawa. Ponownie dodatek funkcyjny (z tytułu pełnienia kolejnej, innej niż poprzednio funkcji) został przyznany pracownikowi od grudnia 2020 r. i nadal miał on do niego prawo w trakcie pobierania świadczeń chorobowych od stycznia 2021 r.

Czy dodatek funkcyjny powinien zostać uwzględniony w wynagrodzeniu z 2020 r., przyjętym do ustalenia podstawy świadczenia chorobowego z tytułu niezdolności do pracy przypadającej w styczniu 2021 r.? Czy dla uwzględnienia tego dodatku w podstawie wymiaru świadczeń chorobowych ma znaczenie okoliczność, że do czerwca 2020 r. przysługiwał z tytułu pełnienia innej funkcji niż powierzona od grudnia 2020 r.?

RADA

W podstawie wymiaru świadczenia chorobowego za styczeń 2021 r. nie należy uwzględniać dodatku funkcyjnego za okres od stycznia do czerwca 2020 r., ponieważ w tym okresie pracownik nie był uprawniony do tego składnika wynagrodzenia w związku z upływem terminu, na jaki został przyznany. Do podstawy wymiaru zasiłku powinien natomiast zostać przyjęty, obok wynagrodzenia zasadniczego za wskazane wyżej miesiące, przyznany od grudnia 2020 r. dodatek funkcyjny, pod warunkiem że nie przysługuje on pracownikowi za okres pobierania zasiłku. Funkcja, z tytułu której dodatek został przyznany po przerwie, nie ma znaczenia przy wliczaniu tego składnika do podstawy zasiłkowej za niezdolność do pracy przypadającą w styczniu 2021 r. Szczegóły w uzasadnieniu.

UZASADNIENIE

W przedstawionym przez Państwa przypadku pracownik stał się niezdolny do pracy w styczniu 2021 r., dlatego do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjęto wynagrodzenie z 12 miesięcy poprzedzających miesiąc zachorowania, tj. od stycznia do grudnia 2020 r. Ubezpieczony otrzymywał dodatek funkcyjny, który był pomniejszany za okresy niezdolności do pracy, od stycznia do czerwca 2020 r. i ponownie został do niego uprawniony od grudnia 2020 r. Jest to składnik przysługujący do określonego terminu.

Zatem w podstawie wymiaru zasiłku nie należy uwzględniać dodatku funkcyjnego za okres od stycznia do czerwca 2020 r. Państwa pracownik nie miał już bowiem w tym okresie prawa do tego składnika wynagrodzenia w związku z upływem terminu, na jaki został przyznany. Do podstawy zasiłkowej powinni Państwo przyjąć przyznany od grudnia 2020 r. dodatek funkcyjny, pod warunkiem że nie przysługuje on pracownikowi za okres pobierania zasiłku. Bez znaczenia pozostaje, że pracownik po przerwie w pracy ponownie nabył prawo do dodatku funkcyjnego, a także tytuł pełnionej po przerwie funkcji. Takiej wykładni przepisów udzielił ZUS (odpowiedź z 25 sierpnia 2021 r. na pytanie redakcji MPPiU). W przeciwnym wypadku dodatek funkcyjny nie podlega wliczeniu do podstawy zasiłkowej.

Składniki wynagrodzenia przysługujące do określonego terminu. Składników wynagrodzenia przysługujących w myśl umowy o pracę lub innego aktu, na podstawie którego powstał stosunek pracy, tylko do określonego terminu nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego należnego za okres po tym terminie (art. 41 ust. 2 ustawy zasiłkowej). Dotyczy to odpowiednio składników wynagrodzenia, których wypłaty zaprzestano na podstawie układu zbiorowego pracy lub przepisów o wynagradzaniu.

Oznacza to, że do wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru zasiłku nie dolicza się tych składników, do których pracownik nie ma prawa w okresie absencji chorobowej. Wyjątek stanowią pracownicy wykonujący pracę za granicą. W ich przypadku przy obliczaniu podstawy wymiaru zasiłku nie wyłącza się składników wynagrodzenia przysługujących pracownikowi do określonego terminu, mimo że zasiłek przysługuje za okres przypadający po tym terminie (pkt 319 komentarza ZUS do ustawy zasiłkowej z kwietnia 2019 r.).

PRZYKŁAD

Pracownikowi wynagradzanemu stałą stawką miesięczną w wysokości 3600 zł (od 1 stycznia 2019 r.) przyznano prawo do dodatku funkcyjnego w wysokości 350 zł na okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2020 r., a następnie od 1 grudnia 2020 r. Dodatek ten jest proporcjonalnie zmniejszany za okresy absencji chorobowej. Pracownik był niezdolny do pracy z powodu choroby od 3 do 10 czerwca 2020 r., od 19 do 21 lipca 2020 r., a następnie od 15 do 31 stycznia 2021 r. Dodatek funkcyjny podlega uwzględnieniu w podstawie wymiaru wynagrodzenia chorobowego przysługującego za okresy:

  • od 3 do 10 czerwca 2020 r. (wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru świadczenia chorobowego należało przyjąć z okresu od czerwca 2019 r. do maja 2020 r. i wyniosło ono 3600 zł za każdy z ww. miesięcy, w tym dodatek funkcyjny za okres od stycznia do maja 2020 r. po 350 zł - pracownik miał do niego prawo w okresie absencji chorobowej):

(3600 zł x 12 miesięcy) + (350 zł x 5 miesięcy) = 44 950 zł; 44 950 zł : 12 miesięcy = 3745,83 zł; 3745,83 zł - 13,71% = 3232,28 zł (podstawa wymiaru);

  • od 15 do 31 stycznia 2021 r. (wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru świadczenia chorobowego należało przyjąć z okresu od stycznia do grudnia 2020 r. i wyniosło ono 3600 zł za każdy z ww. miesięcy, w tym dodatek funkcyjny za grudzień 2020 r. w kwocie 350 zł - pracownik miał do niego prawo w okresie absencji chorobowej):

(3600 zł x 12 miesięcy) + (350 zł x 1 miesiąc) = 43 550 zł; 43 550 zł : 12 miesięcy = 3629,17 zł; 3629,17 zł - 13,71% = 3131,61 zł (podstawa wymiaru).

Natomiast podstawę wymiaru świadczenia chorobowego przysługującego za niezdolność do pracy od 19 do 21 lipca 2020 r. należało przeliczyć. W okresie pobierania świadczenia chorobowego w lipcu 2020 r. pracownik nie miał bowiem prawa do dodatku funkcyjnego. Z podstawy wymiaru świadczenia należało zatem wyłączyć dodatek funkcyjny przysługujący do 30 czerwca 2020 r.

(3600 zł x 12 miesięcy) = 43 200 zł; 43 200 zł : 12 miesięcy = 3600 zł; 3600 zł - 13,71% = 3106,44 zł (podstawa wymiaru).

PODSTAWA PRAWNA:

  • art. 36, art. 41 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - j.t. Dz.U. z 2021 r. poz. 1133; ost.zm. Dz.U. z 2021 r. poz. 1834

Bożena Goliszewska-Chojdak

ekonomista, specjalista z zakresu kadr i płac, redaktor MONITORA prawa pracy i ubezpieczeń, praktyk z kilkunastoletnim doświadczeniem w dziale personalnym

Jeżeli w tym artykule nie znalazłeś rozwiązania swojego problemu – napisz redakcja2@inforfk.pl

Potrzebujesz pomocy?
Konsultanci pracują od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00 - 17:00
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od IFK Platforma Księgowych
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK