do góry
Bezpłatny dostęp na 30 dni do INFORFK skorzystaj
Pobieranie danych...
Powrót do menu głównego
  • Wyrok SN z dnia 30 marca 2017 r., sygn. II UK 105/16

    data dodania: 25.05.2017

    Przy ocenie, czy dane przedsiębiorstwo prowadzi znaczącą część działalności w państwie członkowskim swej siedziby, konieczne jest badanie wszystkich kryteriów charakterystycznych dla działalności prowadzonej przez przedsiębiorstwo, więc stosowanie tylko kryterium związanego z wielkością obrotu jest mylące lub niewystarczające. Nie ulega wątpliwości, że uwzględniając te inne kryteria w przypadku przedsiębiorstwa, które swoją działalność opiera przede wszystkim na rekrutacji pracowników w związku i na potrzeby realizacji zamówienia kontrahenta, należy stwierdzić, iż takie przedsiębiorstwo prowadzi znaczną część swojej działalności w państwie, w którym w znacznym stopniu poszukuje tych pracowników.

  • Wyrok SN z dnia 30 marca 2017 r., sygn. V CSK 256/16

    data dodania: 12.06.2017

    Także odmowa zatwierdzenia dużego projektu wymaga decyzji Komisji Europejskiej.

  • Wyrok SN z dnia 28 marca 2017 r., sygn. II UK 92/16

    data dodania: 31.05.2017

    W celu ustalenia, czy przedsiębiorstwo prowadzi normalną działalność (w rozumieniu art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004), czy też znaczną część działalności innej niż zarządzanie wewnętrzne (art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 987/2009), należy uwzględniać wszystkie kryteria charakteryzujące jego działalność oraz charakter przedsiębiorstwa delegującego. Wybór kryteriów powinien być dostosowany do konkretnego wypadku. Ocena ta powinna mieć charakter całościowy, a zatem stanowić ogólny wniosek wynikający z rozważenia wszystkich przyjętych kryteriów. Kryterium obrotu nie ma decydującego lub szczególnego znaczenia, jednakże osiągnięcie obrotu w państwie siedziby przedsiębiorstwa delegującego w wysokości ok. 25% całkowitych obrotów może prowadzić do wniosku, że prowadzi ono w tym państwie

  • Wyrok SN z dnia 14 marca 2017 r., sygn. II UK 19/16

    data dodania: 31.05.2017

    Okresy ubezpieczenia wnioskodawcy sprzed daty przesiedlenia się, mogą być uznane albo za okresy polskie albo za okresy niemieckie; nie ma możliwości ich jednoczesnej, podwójnej kwalifikacji, w tym zaś świetle prawo do uwzględnienia okresów ubezpieczenia sprzed przesiedlenia się do okresów niemieckich należy uznać jako uprawnienie, które zostało utrzymane w mocy na podstawie art. 27 ust. 2 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o zabezpieczeniu społecznym sporządzonej w Warszawie dnia 8 grudnia 1990 r. (Dz.U. Nr 108, poz. 468 ze zm.), znajdującej zastosowanie na mocy art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE. L z 2004 r. Nr 166, str. 1) i załącznika II.

  • Wyrok NSA z dnia 10 marca 2017 r., sygn. I FSK 1656/15

    data dodania: 07.05.2017

    Wymaganie od przedsiębiorcy należytej staranności w doborze kontrahentów nie godzi w zasadę sprawiedliwości społecznej wymienionej w art. 2 Konstytucji RP, nie narusza również przepisów dotyczących wolności działalności gospodarczej, ani też bezpieczeństwa wewnętrznego państwa oraz porządku publicznego.

  • Wyrok NSA z dnia 10 marca 2017 r., sygn. I FSK 1655/15

    data dodania: 07.05.2017

    Wymaganie od przedsiębiorcy należytej staranności w doborze kontrahentów nie godzi w zasadę sprawiedliwości społecznej wymienionej w art. 2 Konstytucji RP, nie narusza również przepisów dotyczących wolności działalności gospodarczej, ani też bezpieczeństwa wewnętrznego państwa oraz porządku publicznego.

  • Postanowienie SN z dnia 8 marca 2017 r., sygn. IV CSK 304/16

    data dodania: 22.06.2017

    Zgoda inwestora na zawarcie umowy o roboty budowlane miedzy wykonawcą, a podwykonawcą, o której mowa w art. 6471 § 2 k.c. stanowi podstawę rozciągnięcia skutków prawnych umowy jurysdykcyjnej zawartej w takiej umowie także w stosunku do inwestora. Zgoda ta ma dotyczyć warunków umowy o roboty budowlane, a nie oddzielnej od niej i samodzielnej umowy prorogacyjnej. Ponadto zobowiązanie inwestora określone w art. 6471 k.c., nie ma charakteru umownego, gdy tymczasem w orzecznictwie Trybunału przyjmuje się, że umowa prorogacyjna nie powinna odnosić się do sytuacji, gdy między podmiotami, na które ma ona oddziaływać, nie ma żadnego stosunku umownego, gdyż wtedy nie można mówić o tym, by osoby te "uzgodniły", w rozumieniu art. 23 ust. 1 rozporządzenia 44/2001, kwestię sądu wskazanego jako właściwy w umowie.

  • Wyrok NSA z dnia 6 marca 2017 r., sygn. I FSK 1622/15

    data dodania: 11.05.2017

    Kranówkę i butelkowaną niegazowaną wodę źródlaną dzielą, z punktu widzenia przeciętnego konsumenta, istotne różnice. Skutek jest taki, że VAT na wodę ze sklepu może być niemal trzykrotnie wyższy i nie narusza to zasady neutralności VAT.

  • Wyrok SN z dnia 3 marca 2017 r., sygn. I CSK 86/16

    data dodania: 21.04.2017

    W przypadku, w którym osoba ubiegająca się o pomoc, przed złożeniem wniosku składa oświadczenia prowadzące do zawarcia stanowczej umowy, której finansowanie stanowi zasadniczy element projektu, przewidziany w art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 800/2008 sformalizowany i uproszczony mechanizm weryfikacji efektu zachęty nakazuje przywiązać decydujące znaczenie do zobiektywizowanych kryteriów, opartych na treści tych oświadczeń i ich skutkach dla sytuacji prawnej składającego. Rozpoczęcie prac w rozumieniu art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 800/2008 nie musi przy tym polegać na zawarciu umowy; wystarczające jest złożenie oświadczenia, które wiąże składającego w tym znaczeniu, że dojście umowy do skutku w czasie poprzedzającym złożenie wniosku o udzielenie pomocy zależy wyłącznie od kontrahenta. Składając

  • Wyrok SN z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. II UK 742/15

    data dodania: 11.05.2017

    W celu ustalenia, że przedsiębiorstwo prowadzi normalną działalność (w rozumieniu art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004), czy też znaczną część działalności innej niż zarządzanie wewnętrzne (według art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 987/2009), należy uwzględniać wszystkie kryteria charakteryzujące jego działalność oraz charakter przedsiębiorstwa delegującego. Wybór kryteriów powinien być dostosowany do konkretnego wypadku. Ocena ta powinna mieć charakter całościowy, a zatem stanowić ogólny wniosek wynikający z rozważenia wszystkich przyjętych kryteriów. Kryterium obrotu nie ma decydującego lub szczególnego znaczenia, jednakże osiągnięcie obrotu w państwie siedziby przedsiębiorstwa delegującego w wysokości ok. 25% całych obrotów może prowadzić do wniosku, że prowadzi ono w tym

  • Wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. I FSK 1679/16

    data dodania: 06.04.2017

    Prawo podatników do odliczenia od podatku VAT, który są zobowiązani zapłacić, podatku VAT należnego lub zapłaconego z tytułu towarów i usług otrzymanych przez nich, stanowi zasadę podstawową wspólnego systemu podatku VAT ustanowionego przez ustawodawcę Unii Europejskiej. Ponieważ odmowa prawa do odliczenia stanowi wyjątek od zasady podstawowej, jaką jest istnienie takiego prawa, organ podatkowy zobowiązany jest wykazać w sposób prawnie wymagany istnienie obiektywnych przesłanek prowadzących do wniosku, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, iż transakcja mająca stanowić podstawę prawa do odliczenia wiązała się z przestępstwem popełnionym przez dostawcę lub inny podmiot działający na wcześniejszym etapie obrotu.

  • Wyrok NSA z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. I FSK 1338/15

    data dodania: 11.05.2017

    Polska mogła ustanowić dodatkowe warunki, od których zależy możliwość obniżenia podstawy opodatkowania VAT o podatek wynikający z nieopłaconych faktur.

  • Wyrok NSA z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. I FSK 1278/15

    data dodania: 11.05.2017

    Aby odmowę rejestracji można było uznać za proporcjonalną wobec celu polegającego na zapobieganiu oszustwom podatkowym, musi ona opierać się na poważnych przesłankach pozwalających obiektywnie stwierdzić istnienie prawdopodobieństwa, iż zarejestrowanie podatnika VAT zostanie wykorzystane do popełnienia oszustwa. Taka decyzja musi być oparta na całościowej ocenie wszystkich okoliczności danej sprawy oraz na dowodach zebranych w ramach weryfikacji informacji, których udzielił przedsiębiorca.

  • Wyrok NSA z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. I FSK 1478/15

    data dodania: 11.05.2017

    Art. 29a ust. 1 ustawy o VAT stanowi prawidłową implementację przepisu art. 73 Dyrektywy VAT i brak jest podstaw do akceptacji stanowiska, sprowadzającego się do obliczania i ujmowania w danym okresie rozliczeniowym wynagrodzenia (zysku) z tytułu wszystkich opisanych przez nią transakcji na instrumentach pochodnych, tj. łącznego zysku uzyskanego w danym okresie rozliczeniowym z danego rodzaju transakcji na instrumentach pochodnych. Każdy bowiem kontrakt generuje określony wynik, stanowiący różnicę pomiędzy dodatnimi i ujemnymi strumieniami przepływów finansowych. Suma wyników wszystkich zawartych kontraktów będzie stanowiła zysk lub stratę osiągniętą w danym okresie rozliczeniowym.

  • Wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. I FSK 1116/15

    data dodania: 30.03.2017

    Artykuł 167, art. 168 lit. a), art. 178 lit. a), art. 220 pkt 1 i art. 226 dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1, dalej dyrektywa 2006/112/WE) należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie praktyce krajowej, w ramach której organ podatkowy odmawia podatnikowi prawa do odliczenia od kwoty należnego podatku od wartości dodanej kwoty tego podatku należnego lub zapłaconego z tytułu świadczonych mu usług z tego powodu, iż wystawca faktur dotyczących owych usług lub jeden z jego usługodawców dopuścił się nieprawidłowości, bez udowodnienia przez organ podatkowy, na podstawie obiektywnych przesłanek, iż podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja mająca stanowić podstawę prawa do odliczenia

  • Wyrok SN z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. II UK 705/15

    data dodania: 17.03.2017

    Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Beata Gudowska SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku H. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o ustalenie kapitału początkowego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

  • Wyrok NSA z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. II FSK 3271/16

    data dodania: 31.03.2017

    Pojęcia "przedsiębiorstwo" i "zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans" (obecnie "zorganizowanej części przedsiębiorstwa") zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT należy rozumieć w sposób funkcjonalny, a nie tylko werbalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów (przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa), który jest przedmiotem zbycia miał pozwolić na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej, czy też stanowił jedynie inwestycje kapitałową.

  • Wyrok NSA z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. I FSK 1022/15

    data dodania: 31.03.2017

    Uzyskanie pozwolenia na budowę zakładu produkcyjnego na prywatnych działkach nie oznacza jeszcze, że sprzedaż tych gruntów wiele lat później jest transakcją opodatkowaną VAT.

  • Postanowienie SN z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. II CSK 255/16

    data dodania: 20.06.2017

    Wdanie się w spór w rozumieniu art. 24 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz. Urz. z 2001 r., L 12, s. 1 ze zm.) obejmuje każdy sposób obrony pozwanego zmierzającej bezpośrednio do odrzucenia pozwu albo oddalenia powództwa; nie jest konieczne wdanie się w spór co do istoty sprawy.

  • Postanowienie SN z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. II CSK 254/16

    data dodania: 17.03.2017

    Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Katarzyna Tyczka-Rote SSN Karol Weitz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa A.S. przeciwko B. w B. i R. G. o zapłatę i rentę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lutego 2017 r., skargi kasacyjnej powódki od postanowienia Sądu

  • Wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. I FSK 849/15

    data dodania: 24.04.2017

    Dla zakwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego wystarczające jest wykazanie, iż podatnik powinien był wiedzieć, że dostawa udokumentowana fakturą nosi znamiona przestępstwa. Oprócz zatem świadomego udziału w nielegalnym procederze, odebraniem prawa do odliczenia skutkuje również wykazanie braku należytej staranności, niedbalstwa, czy też braku przezorności w ramach transakcji, których przebieg powinien wzbudzić u odbiorcy faktury uzasadnione wątpliwości odnośnie rzetelności jego kontrahentów.

  • Wyrok SN z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. III UK 50/16

    data dodania: 11.05.2017

    ZUS nie ma kompetencji do wydania decyzji stwierdzającej podleganie ustawodawstwu innego Państwa Członkowskiego, lecz jedynie kompetencję do wydania decyzji stwierdzającej, że od określonej daty adresat nie podlega polskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych.

  • Wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. I FSK 822/15

    data dodania: 26.03.2017

    Przesłanką wystarczającą do pozbawienia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego jest nie tylko ustalenie, że podatnik uczestniczył w oszustwie podatkowym, ale również konieczne jest ustalenie, że uczestnictwo to było świadome albo, że podatnik nie zachował należytej staranności w upewnieniu się, że może w nim uczestniczyć.

  • Wyrok SN z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. III SK 52/14

    data dodania: 17.03.2017

    Artykuł 4 ust. 1 i 2 decyzji Komisji Europejskiej nr 2009/287/WE z dnia 25 września 2007 r. w sprawie pomocy państwa udzielonej przez Polskę w ramach umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej oraz pomocy państwa, której Polska planuje udzielić w ramach rekompensaty z tytułu dobrowolnego rozwiązania umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. UE. L 2009, nr 83, s. 1), w świetle komunikatu Komisji Europejskiej z dnia 26 lipca 2001 r. dotyczącego metodologii analizy pomocy państwa związanej z kosztami osieroconymi, należy interpretować w taki sposób, że ustanawia on wymóg, zgodnie z którym przy określaniu rocznej korekty rekompensaty kosztów osieroconych, którą należy wypłacić wytwórcy należącemu do grupy kapitałowej, należy uwzględnić tę przynależność i,

  • Wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. I FSK 821/15

    data dodania: 26.03.2017

    Przesłanką wystarczającą do pozbawienia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego jest nie tylko ustalenie, że podatnik uczestniczył w oszustwie podatkowym, ale również konieczne jest ustalenie, że uczestnictwo to było świadome albo, że podatnik nie zachował należytej staranności w upewnieniu się, że może w nim uczestniczyć.