do góry
Bezpłatny dostęp na 30 dni do INFORFK skorzystaj
Pobieranie danych...
 
data dodania: 02.07.2020
codzienne aktualności na Twojej komórce - pobierz aplikację mobilną
 

Od 30 lipca 2020 r. zmienią się zasady delegowania pracowników

Przedsiębiorstwa prowadzące działalność w danym państwie członkowskim które w ramach świadczenia usług poza jego granicami delegują pracowników na terytorium innego państwa członkowskiego od 30 lipca 2020 r. będą mały obowiązek zatrudniać te osoby na nowych minimalnych warunkach dotyczących m.in. wynagrodzenia, określonych przez przepisy unijne. Nie będzie miało znaczenia, jakie prawo ma zastosowanie do stosunków pracy pracowników delegowanych.

Zmiany w warunkach delegowania pracowników polegają w szczególności na:

  • rozszerzeniu katalogu minimalnych warunków zatrudnienia obowiązujących w państwie przyjmującym gwarantowanych pracownikowi delegowanemu,
  • rozszerzeniu zakresu warunków zatrudnienia obowiązujących w państwie przyjmującym, gwarantowanych pracownikowi delegowanemu w przypadku tzw. „delegowania długoterminowego”,
  • wprowadzeniu zasad dotyczących zastępowania pracowników,
  • rozszerzeniu stosowania umów zbiorowych i orzeczeń arbitrażowych uznanych za powszechnie stosowane na wszystkie sektory gospodarki. Ponadto państwa członkowskie będą mogły nie tylko w przypadku braku systemu uznawania ww. umów i orzeczeń za powszechnie stosowane, ale także w uzupełnieniu do takiego systemu, oprzeć się na umowach zbiorowych lub orzeczeniach arbitrażowych, które są powszechnie stosowane do wszystkich podobnych przedsiębiorstw w danym obszarze geograficznym, zawodzie lub przemyśle, lub umowach zbiorowych zawartych przez najbardziej reprezentatywne w skali kraju organizacje pracowników lub pracodawców, które są stosowane na terytorium całego kraju,
  • rozszerzeniu zakresu informacji publikowanych na jednej oficjalnej krajowej stronie internetowej, o której mowa w art. 5 dyrektywy wdrożeniowej 2014/67/UE, oraz wprowadzeniu warunków, jakie muszą one spełniać, a także konsekwencji braku ww. informacji,
  • zmianach w zakresie pracy tymczasowej: zapewnienie delegowanym pracownikom tymczasowym warunków zatrudnienia, które mają zastosowanie do pracowników tymczasowych lokalnych zgodnie z art. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pracy tymczasowej.

Ponadto państwa członkowskie mogą wymagać, aby przedsiębiorstwa delegujące pracowników gwarantowały delegowanym pracownikom tymczasowym dodatkowo do ww. warunków zatrudnienia stosowanie innych warunków, które mają zastosowanie do pracowników tymczasowych w państwie członkowskim, w którym wykonywana jest praca (tj. lokalnych pracowników tymczasowych państwa przyjmującego). Niezależnie od powyższego wprowadzono zasadę, że przedsiębiorstwo pracy tymczasowej lub agencja pośrednictwa pracy uważane są za pracodawcę delegującego pracowników w sytuacji, gdy przedsiębiorstwo użytkownik wysyła pracowników tymczasowych w ramach transnarodowego świadczenia usług,

  • zastosowaniu dyrektywy zmieniającej 2018/957/UE do transportu drogowego – rewizja dyrektywy podstawowej 96/71/WE będzie stosowana do sektora transportu drogowego od momentu rozpoczęcia stosowania aktu ustawodawczego zmieniającego dyrektywę 2006/22/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących egzekwowania prawa oraz ustanawiającego szczegółowe zasady w odniesieniu do dyrektywy 96/71/WE i dyrektywy 2014/67/UE dotyczące delegowania kierowców w sektorze transportu drogowego (tzw. lex specialis w ramach Pakietu Mobilności).

W zakresie wynagradzania pracowników delegowanych na podstawie zmian w krajowej ustawie o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług będących konsekwencją wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/957 z 28 czerwca 2018 r. zmieniającej dyrektywę 96/71/WE dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. Urz. UE L  173 z 09.07.2018, str. 16), zaproponowano,  aby zastąpić pojęcie „minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie odrębnych przepisów” pojęciem „wynagrodzenia za pracę” oraz dodać nowy warunek zatrudnienia, tj. należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową z miejsca pracy na terytorium RP, do którego pracownik został delegowany, do innego miejsca pracy na terytorium RP lub poza terytorium RP.

Ponadto minimalna stawka  płacy zostanie zastąpiona wynagrodzeniem, a do minimalnych warunków zatrudnienia  zostaną dodane warunki zakwaterowania pracowników, w przypadku gdy jest ono zapewniane przez pracodawcę pracownikom znajdującym się daleko od ich normalnego miejsca pracy, oraz stawk dodatków lub zwrotu wydatków na pokrycie kosztów podróży, wyżywienia i zakwaterowania dla pracowników znajdujących się daleko od domu z powodów zawodowych.

Etap legislacyjny: Skierowano do I czytania na posiedzeniu Sejmu.

Źródło: www.sejm.gov.pl

Tarcza antykryzysowa 2.0 – co się zmieniło w zakresie pomocy dla pracodawców (PDF)

Publikacja zawiera opis zmian w zakresie prawa pracy i ZUS wprowadzonych przez tarczę antykryzysową 2.0, która obowiązuje od 18 kwietnia 2020 r. Przedstawia m.in. zmienione zasady pomocy państwa w zakresie zwolnienia ze składek ZUS dla przedsiębiorców, nowe warunki przyznawania świadczenia postojowego oraz zasady przeprowadzania szkoleń bhp w czasie epidemii koronawirusa. Ebook zawiera liczne przykłady, wzory dokumentów i przydatną tabelę z wykazem zmian wprowadzonych przez tarczę antykryzysową 2.0.

Kup już za: 19.00 zł

Potrzebujesz pomocy?
Konsultanci pracują od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00 - 17:00
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od IFK Platforma Księgowych
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK